ลังแห่งการมีอยู่ของพวกเขาและปรากฏอยู่ในระยะไกลอย่างเงียบ ๆ
“เจี้ยนเฉิน จริง ๆ แล้วเราไม่มีเจตนาร้ายต่อเจ้า เราต้องการหอคอยอนัตตาเท่านั้น เราหวังว่าเจ้าจะมีส่วนร่วมกับสมบัติล้ำค่าของเจ้า เราจะตอบแทนเจ้าอย่างแน่นอน” ผู้เชี่ยวชาญชั้นสูงที่เพิ่มเดินทางมายังที่ราบรกร้างกล่าว
“เจ้าไม่มีเจตนาร้าย ? สมบัติที่ล้ำค่าที่สุดของข้าได้เข้าตาเจ้าแล้ว เจ้าเลยต้องการบังคับให้ข้ามอบให้ ถ้าข้าไม่มอบ เจ้าก็จะเอา นี่หรือที่เจ้าเรียกว่าไม่มีเจตนาร้าย ? ” เจี้ยนเฉินด่าทอเขาอย่างรุนแรง
“หยุดพูดมากซะ เจี้ยนเฉิน เราต้องการหอคอยอนัตตาเท่านั้น มันถูกลิขิตไว้แล้วว่าเจ้าไม่อาจเก็บหอคอยอนัตตาได้ ดังนั้นแค่ส่งมอบมา อย่าบังคับให้เราแย่งชิงมาจากเจ้า…..” อีกคนพูดอย่างเย็นชา
“แม้ว่าเจ้าจะเป็นหนึ่งในเชื้อสายนักรบวิญญาณและเจ้าได้รับการปกป้องจากเผ่าเทพ แต่เจ้าต้องเข้าใจว่าไม่ใช่ทุกคนที่จะกลัวพวกเขาในโลกเซียน….”
…
ผู้เชี่ยวชาญระดับสูงบางคนพูดขึ้นมา พวกเขาต้องการหอคอยอนัตตา
เจี้ยนเฉินมองไปที่กลุ่มคนอย่างเงียบ ๆ และไม่พูดอะไรอีก เขาหยิบจานค่ายกลออกมาจากแหวนมิติของเขาอย่างช้า ๆ และโยนมันลงพื้น
แม้ว่าเขาจะเข้าถึงขอบเขตอมตะกระบี่ทำให้ความแข็งแกร่งของเข
