นางแม้แต่น้อย
ท้ายที่สุด ไคยะก็เดินห่างออกจากสระมากกว่า 100 กิโลเมตร
สระน้ำที่ปั่นป่วนก็ค่อย ๆ สงบลงจนกลายเป็นเงียบงันไม่ไหวติงในที่สุด
อย่างไรก็ตามเลือดที่ลดลงในสระนั้นก็ไม่กลับมาเท่าเดิม ทำให้ศพไร้หัวค่อย ๆ โผล่ขึ้นมา
ทั้นใดนั้นร่างกายไคยะก็สั่นไหว นางทรุดตัวลงกับพื้นราวกับว่านางเป็นลม
อย่างไรก็นางไม่ได้หมดสตินานนักก่อนที่จะตื่นขึ้นมา ความเย็นชาและไร้อารมณ์ในดวงตาของนางได้หายไปแล้ว ดวงตาของนางกลับคืนมาเป็นปกติที่มีชีวิตชีวา
“แปลก ทำไมข้าถึงได้เป็นลมได้ ? ” ไคยะนั่งอยู่บนพื้นด้วยความสับสน นางไม่รู้ว่าได้ทำอะไรก่อนหน้านี้
…
หัวหน้าโถงเซียงธาตุแสงชุดขาว หยู่เฉิง ได้รวมตัวราชาเทพธาตุแสงหลายคนในหอคอยธาตุแสง
อย่างไรก็ตามหยู่เฉินไม่ได้ยินอยู่ในศาลาศักดิ์สิทธิ์ แต่อยู่ในโลกจิ๋วที่มีมรดกของจอมปราชญ์สูงสุด
หลังจากที่ผละออกมาจากเจี้ยนเฉิน โลกจิ๋วได้เปิดอีกครั้ง มันไม่ได้ให้ใครเข้าใกล้โดยไม่ได้รับอนุญาตหรือเข้า-ออกได้ตามต้องการ
อย่างไรก็ตามแม้จะเป็นอย่างนั้น แต่ก็ยังมีคนไม่มากในโลกจิ๋ว มันมีเพียงไม่กี่สิบคนเท่านั้น
เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงที่อยากรู้อยากเห็นหลายคนได้รวมตัวกันด้านนอกประตูทางเข้าโลกจิ๋
