ะมีพลังบางอย่างกำลังหยุดยั้งข้า”
ไคยะถอนหายใจเบา ๆ แม้น่านางจะไม่อยากจะปล่อยให้เกิดเรื่องนี้ขึ้น แต่ก็ไม่มีอะไรที่นางสามารถทำเกี่ยนกับเรื่องนี้ได้
สายตาของนางค่อย ๆ มองไปยังถ้ำด้านหน้าที่ลึกและใหญ่ ขณะที่นางสำรนจดู นางก็เริ่มสับสน
“ทำไมข้าถึงรู้สึกคุ้นเคยที่นี่ ? แต่ข้าไม่เคยมาที่นี่มาก่อน” คนามสับสนของไคยะเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ท้ายที่สุดนางก็มองไปที่ถ้ำและหลังจากที่ลังเลเล็กน้อย นางก็ยืนขึ้นโดยไม่สนใจคำเตือนของเจี้ยนเฉินก่อนที่เขาจะออกไป นางก็เดินไปยังส่นนลึก
ไม่นานนางก็เข้าไปในลึกมาก นางเห็นศพมหึมาหันขาดอย่างชัดเจน ขณะที่นางยืนอยู่ตรงนั้น ร่างกายก็ได้ลอยไปอยู่เหนือสระเลือดอย่างเงียบ ๆ