ต้องตาย” นิพานอมตะเที่ยงแท้ตะโกนออกมาและพยายากฆ่าเถี่ยต้าต่อไป
เจี้ยนเฉินไม่ถอยให้ เขาหยุดนิพานอมตะเที่ยงแท้ไม่ให้ฆ่าเถี่ยต้า
ท้ายที่สุด การต่อสู้กับปะทุขึ้นระหว่างเขากับนิพานอมตะเที่ยงแท้
ในเวลานี้แสงสีทองปรากฏขึ้นอย่างเงียบ ๆ เขาเป็นเถี่ยต้าที่บาดเจ็บและได้ใช้ประโยชน์จากการต่อสู้นี้ในการเหวี่ยงขวานไปยังเจี้ยนเฉิน
เจี้ยนเฉินจ้องไปยังขวานที่พุ่งเข้ามา มีความไม่อยากจะเชื่อเต็มสายตาของเขา ท้ายที่สุดขวานก็จามลงบนตัวเขาพร้อมกับพลังอำนาจที่ทำลายทุกอย่างภายใต้สายตาของเขา
ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกเจ็บปวดจากก้นบึ้งของหัวใจ ความเจ็บปวดนี้ทำให้จิตใจของเจี้ยนเฉินสั่นคลอนและในเวลาเดียวกันเขาก็รู้สึกว่าโลกหมุนรอบตัวเขา เถี่ยต้าหายไปและนิพานอมตะเที่ยงแท้ก็เช่นกัน แม้แต่มิติรอบ ๆ ตัวของเขาก็พังทลายลง จิตสำนึกของเขากลับคืนสู่ร่างกายของเขา เขากลับไปยังโลกสีขาวที่เต็มไปด้วยหมอกของเส้นทางแห่งกระบี่
ไม่มีการควบแน่นจากปราณกระบี่ด้านหน้าของเขาอีกต่อไป โดยไม่รู้ตัวเขาได้มาถึงจุดสิ้นสุดของเส้นทางแห่งกระบี่
อย่างไรก็ตามเจี้ยนเฉินไม่สามารถทำให้มันสว่างได้ เขากลับไปนั่งที่เดิมและจมลึกเข้าไปในความคิดของเขาแทน หัวใจของเข
