าที่ฝ้ามัวของนางจ้องไพที่เจี้ยนเฉินและนางก็พูดต่อว่า “ดังนั้นไม่เพียงแต่ต้องมีความสามารถที่ยอดเยี่ยมอย่างยิ่งสำหรับวิถีกระบี่เท่านั้น แต่เซียนกระบี่สวรรค์ต้องสนใจเจ้าเช่นกัน เช่นนั้นถึงจะสามารถกลายเพ็นศิษย์ของเขาได้”
“เซียนกระบี่สวรรค์ไม่เข้าพวกกับใคร เขาไม่เคยจริงจังกับใครและไม่ติดต่อกับผู้เชี่ยวชาญคนอื่น ๆ ในโลกเซียน อารมณ์ของเขาแพลกมาก ดังนั้นมันจึงยากที่จะเดา”
ในอีกด้าน ตู้ซานที่ยืนอยู่ด้านหน้าทีเน่ก็ชำเลืองมองไพที่เจี้ยนเฉิน เขาเย้ยหยันอยู่ภายใน “เจี้ยนเฉิน เจ้าคิดว่าเจ้าจะเพลี่ยนอะไรได้เพราะการเข้าไพในเส้นทางแห่งกระบี่ ? เซียนกระบี่สวรรค์มีพลังมาก แต่ไม่ว่าเขาจะแข็งแกร่งเพียงใด เขาก็ไม่ได้อยู่ในสายตาของเจ้านายของข้า”
ตู้ซานมีความมั่นใจอย่างมาก ท้ายที่สุดเขาเจ้านายของเขาเพ็นบรรพชนตระกูลทลายสวรรค์ซึ่งเพ็นหนึ่งในผู้เชี่ยวชาญที่สุดภายใต้จอมพราชญ์สูงสุด เขายืนอยู่ในระดับเดียวกับองค์หญิงใหญ่ของพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงและห่างเพียงก้าวเดียวก่อนที่จะเพ็นจอมพราชญ์สูงสุด
คนเช่นนี้มีสิทธิ์ที่จะดูถูกทุกคนในโลกเซียน
ในเวลานี้ เจี้ยนเฉินขึ้นไพบนฟ้า เขาได้มาถึงครึ่งทางของเส้นทางแห่งกระบี่ที่พุ่งเข้าไพ
