งแกร่งในตอนนี้ของเขาได้
อย่างไรก็ตาม ขนสีฟ้านั้นเร็วเกินไป เรื่องความคิดทางด้านระยะทางนั้นมันเล็กน้อยมากและมาถึงเขาในพริบตา มันเร็วเสียจนเจี้ยนเฉินยังไม่มีโอกาสเข้าไปในหอคอยอนัตตา
หัวใจของเจี้ยนเฉินตกไปถึงตาตุ่ม เขารู้สึกถึงความตาย
“เจ้านกทึ่มสีฟ้า เจ้าบังอาจมาก ! ”
ในเวลานี้ มีเสียงโบราณที่เก่าแก่ดังออกมา คลื่นเสียงที่น่าสะพรึงกลัวกวาดผ่านไปยังทุกสิ่งทำให้มิติเกิดการสั่นสะเทือนและแม้แต่กฏของโลกก็ยังได้รับผลกระทบ
มิติรอบ ๆ เส้นทางแห่งกระบี่บิดเบี้ยวกระทันหัน กฏที่อยู่แถวนั้นดูเหมือนจะผิดเพี้ยนไปมาก ขนนกของราชาเผิงสีฟ้าชะลอตัวลงทันทีเมื่อเข้าสู่มิติที่บิดเบี้ยว
ในเวลานี้ เส้นทางกระบี่ได้ควบพลังปราณกระบี่อย่างฉับพลังพร้อมกับเปล่งแสงจ้าจนไม่อาจมองเห็นได้ ปราณกระบี่สว่างโรจน์พุ่งออกมาจากเส้นทางกระบี่ขึ้นไปบนอากาศ
ปราณกระบี่นั้นราวกับแสงที่ผ่านความมืด มันสว่างมากพอที่จะทำให้ทุกอย่างดูไร้สีสัน
ในเวลาไม่นานขนนกของราชาสวรรค์เผิงฟ้าก็ปะทะกับปราณกระบี่และสลายไป ขนนกที่ควรจะเต็มไปด้วยพลังก็กลายเป็นกระดาษ
ปราณกระบี่ยังคงมุ่งหน้าต่อไปโดยไม่อ่อนแรงลง มันฉีกมิติออกไปด้านนอกอวกาศ เจตจำนงกระบี่ที่น่ากลัวได้ผูก
