มันเป็นเพราะเจ้าหรือ ? ” ตงหลินหยานเซว่ถามหลังจากนั้นไม่นาน
เจี้ยนเฉินส่ายหน้าแล้วตอบว่า “จริง ๆ แล้วมันไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับข้า แม้ว่าข้าจะมีพลังนักรบวิญญาณ แต่ข้าก็ไม่เคยรู้จักฉิงฉันมาก่อน ก่อนที่ข้าจะเข้ามาสู่โลกดวงจันทร์และดวงดาว ข้าไม่มีสายสัมพันธ์กับใครในเชื้อสายนักรบวิญญาณเลยเช่นกัน”
จิตใจของตงหลินหยานเซว่ผ่อนคลายลงเล็กน้อย หลังจากเรียนรู้ว่าเจี้ยนเฉินไม่เกี่ยวข้องกับฉิงฉัน นางจึงรู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย
“อีกนัยหนึ่ง ข้าหนีจากฉิงฉันได้ก็เพราะเจ้าใช่หรือไม่ ? การโจมตีจากสัตว์ร้ายนั้นเป็นการโกหกทั้งหมดงั้นหรือ ? ”
“หลังจากที่เจ้าหมดสติไป ข้าต่อสู้กับฉิงฉัน…”
“เจ้าต่อสู้กับฉิงฉันเพื่อช่วยชีวิตข้าหรือ ? ” ก่อนหน้านี้ตงหลินหยานเซว่ตกตะลึงอย่างมากจากการเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของเจี้ยนเฉิน ตอนนี้นางจ้องเจี้ยนเฉินด้วยสายตาที่เปล่งประกาย
“ข้ากำลังจะออกจากหอคอยธาตุแสง ข้าจะบอกลาเจ้าที่นี่” เจี้ยนเฉินไม่ตอบตงหลินหยานเซว่ เขาต้องการที่จะจากไปหลังจากอธิบายพอสังเขป
“ช้าก่อน มีผู้อาวุโสคอยเฝ้าดูหอคอยธาตุแสงอยู่ด้านนอกแน่นอน หากเจ้าออกไปคนเดียวมันจะดูน่าสงสัยมาก เจ้าจะต้องลำบากมากในการหาทางออกจากโถงเซียนธาตุแสง” ตงหลิ
