เลยว่าข้าจะเป็นคนสุดท้ายแล้ว ข้าไม่สามารถกลับไปที่ยอดเขาทะยานเมฆได้” เจี้ยนเฉินขมวดคิ้ว หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง ทันใดนั้นเขาก็มองไปที่โถงศักดิ์สิทธิ์ก่อนที่จะลุกขึ้นและบินไปทางนั้น
เมื่อถึงเวลาที่เจี้ยนเฉินมาถึงที่โถงศักดิ์สิทธิ์ พิธีก็สิ้นสุดลงแล้ว ผู้นำยอดเขาหลายคนที่รวมตัวกันที่จตุรัสล้วนแยกย้ายกันไป เจี้ยนเฉินถือเหรียญของรองหัวหน้าซวนจ้านและผ่านการรักษาความปลอดภัยที่เข้มงวดอย่างราบรื่น มาถึงที่พำนักชั่วคราวของตงหลินหยานเซว่ในโถงศักดิ์สิทธิ์
แม้แต่ผู้นำยอดเขาก็ยังถูกห้ามไม่ให้เข้าใกล้ที่พักของเซียนผู้ถูกเลือกโดยไม่ได้รับอนุญาต อย่างไรก็ตามเจี้ยนเฉินสามารถเจอรองผู้นำซวนจ้านเมื่อใดก็ตามที่เขาต้องการได้ด้วยเหรียญนั้น นับประสาอะไรกับการเข้าบ้านพักของเซียนผู้ถูกเลือก
ต้องบอกว่าตงหลินหนายเซว่ได้รับการปฎิบัติเป็นอย่างดีมากหลังจากที่นางกลายเป็นเซียนผู้ถูกเลือก ศิษย์หญิง 2 คนที่ดูเหมือนหญิงรับใช้ยืนอยู่ข้างทางเข้าบ้านของนาง พวกนางคอยให้บริการตงหลินหยานเซว่ตลอดเวลา
“ข้าต้องการพบตงหลินหยานเซว่” เจี้ยนเฉินกล่าวถึงความตั้งใจของเขาอย่างตรงไปตรงมากับคนรับใช้หญิง 2 คน
