เขาถูกฉิงฉันไล่ล่า ชายคนนี้ก็ทิ้งตงหลินหยานเซว่และหนีเอาตัวรอด
เจี้ยนเฉินไม่ได้รู้สึกสงสารอีกฝ่ายที่ตายไป ในเวลาเดียวกันเขาก็หวังไว้ในใจว่าคนพวกนี้จะตาย
ฉิงฉันได้เข้ามาในโลกดวงจันทร์และดวงดาวเพื่อฆ่าเหล่าผู้แข่งขันที่เข้ารับการทดสอบที่นี่ แต่เพราะความแค้นระหว่างเชื้อสายนักรบวิญญาณกับโถงเซียนธาตุแสง จึงทำให้เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงพวกนี้ต้องตายแม้ว่าจะทิ้งผู้แข่งขันและหนีเอาตัวรอดก็ตาม
“ข้าสงสัยว่ามีผู้พิทักษ์กี่คนกันที่ยังรอดอยู่ได้ หากผู้แข่งขันทั้งสี่คนตายไป” เจี้ยนเฉินพึมพำกับตัวเอง แต่เขาก็ไม่ได้ทิ้งศพนั่นเอาไว้ เขาได้เก็บมันเข้าไปในโถงศักดิ์สิทธิ์ของตน
ตอนนี้กล้วยไม้กลืนกินอมตะกำลังเติบโต มันต้องการศพมากขึ้นเรื่อย ๆ แทนที่จะทิ้งศพของเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงไว้ที่นี่ให้กับสัตว์อสูร เขาคงใช้มันเป็นสารอาหารกับกล้วยไม้กลืนกินอมตะจะดีกว่า
หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินก็ทำการปกปิดร่องรอยให้เหมือนว่าสัตว์อสูรได้ผ่านมาที่นี่ก่อนจะออกไป
“เมื่อโลกดวงจันทร์และดวงดาวเปิดออก ผู้อาวุโสต้องมาตรวจสอบที่นี่ มันจะดีกว่าที่จะระวังตัวไว้”
เจี้ยนเฉินยังคงเดินทางต่อพร้อมกับตงหลินหยานเซว่ที่อยู่ในอ้อมแขน ตอนที่
