งซึ่งเจี้ยนเฉินมอบให้มา เวลาที่เขาต้องใช้จนกว่าจะขึ้นมาถึงขอบเขตบรรพกาลได้คงต้องนานออกไปอีก เขาอาจจะไม่ได้มีโอกาสขึ้นไปถึงขอบเขตบรรพกาลด้วยซ้ำ ขอบเขตบรรพกาลเคยเป็นขอบเขตที่เฮยหยาได้แต่ถวิลหา มันคือความฝันในชีวิตของเขา
ตอนนี้ความฝันของเขาเป็นจริงแล้ว
“ดี เจ้าไม่ทำให้ข้าผิดหวัง” เจี้ยนเฉินพยักหน้าอย่างพอใจ
ตอนนั้นเฮยหยามองไปที่หยกชะตาด้านล่างเขา เขาถามขึ้นมาด้วยสีหน้าแปลกใจซึ่งไม่อาจจะปกปิดได้ “นายท่าน ข้าขอถามได้หรือไม่ว่ามันคืออะไร ? ข้ารู้สึกว่าไม่ใช่แค่เวลาในการอัดแน่นแกนสีทองของกฎสั้นลงตอนที่นั่งอยู่บนนี้ แต่การทำความเข้าใจกฎของโลกก็ง่ายกว่าเดิมหลายเท่าตัว”
หยกชะตาคือสมบัติระดับสูงสุด มันทั้งหายากและล้ำค่า มันเป็นของที่แม้แต่จอมปราชญ์สูงสุดก็ยังไม่มีในครอบครอง เป็นธรรมดาที่เฮยหยาจะไม่รู้จักมัน
“มันจะดีกว่าที่เจ้าจะไม่รู้” เจี้ยนเฉินเหมือนกังวล เขาไม่ได้เปิดเผยเรื่องหยกชะตาให้กับเฮยหยา ซึ่งทำให้เฮยหยา เข้าใจว่าหยกใต้ตัวเขานั้นพิเศษ ดังนั้นเขาจึงไม่กล้าจะถามต่อ
หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินก็ได้บอกเรื่องบางอย่างให้เฮยหยาฟัง ก่อนจะทำการทำความเข้าใจกฎแห่งคำสาปต่อ
ครั้งนี้ เจี้ยนเฉินได้นั่งอ