บบนั้น ไม่งั้นแล้วข้าคงไม่มีทางปล่อยเจ้าไปแม้ว่าปราณหยินและปราณหยางจะปกป้องเจ้าก็ตาม “
เจี้ยนเฉินคิ้วขมวดไปทันทีเมื่อเห็นท่าทีของจิตวิญญาณวัตถุและได้ยินคำขู่นั้น เขามองไปที่ชายชราตรงหน้าแต่ก็บอกไม่ได้ว่าอีกฝ่ายคิดอะไรอยู่
“ปราณบรรพกาล วิธีที่นายท่านพูดถึงนั้นเป็นเพียงวิธีเดียวที่จะปลดปล่อยท่าน” จิตวิญญาณกระบี่พูดขึ้นมาด้วยความไม่พอใจ
จิตวิญญาณวัตถุพูดขึ้นมาอย่างเย็นชา “ข้าเคยคิดเรื่องนี้ดูแล้ว หากข้าต้องการทำแบบนั้นจริง ๆ ข้าคงได้รับอิสระมาตั้งนานแล้ว ทำไมข้าถึงยังต้องถูกขังอยู่ที่นี่ ? ”
“เมื่อเซียนพวกนั้นรู้ตัวตนของข้า ข้าก็ไม่อาจจะหลีกหนีโชคชะตากับการรับพวกเขาเป็นเจ้านายได้ ข้าไม่ต้องการก้มหัวให้กับใครอื่นหลังจากที่เจ้านายข้าตายไป แม้ว่าพวกเขาจะเป็นเซียนที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกก็ตาม…”
สีหน้าของเจี้ยนเฉินดูแปลกไปเมื่อได้ยินแบบนั้น เขารู้สึกว่าจิตวิญญาณวัตถุนี้ดูต่างออกไป เขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าจิตวิญญาณวัตถุต้องการอิสระที่ไม่มีเงื่อนไขใด ๆ มาจำกัด
จิตวิญญาณกระบี่มองไปที่จิตวิญญาณวัตถุด้วยความรู้สึกซับซ้อนและพูดขึ้นมา “แต่สุดท้ายท่านก็ยังเป็นแค่จิตวิญญาณวัตถุ เหตุผลที่มีจิต
