เพาะที่ต่ำต้อยแบบนี้ เขาไม่อาจจะจัดการกับสัตว์อสูรได้ ซึ่งทำให้ตงหลินหยานเซว่สิ้นหวังขึ้นมา
“อย่าคิดในแง่ร้ายไป ไม่ใช่ว่าตอนนี้เจ้ายังมีชีวิตอยู่รึไง ? ” เจี้ยนเฉินปลอบใจเมื่อเห็นว่านางสิ้นหวัง เขาก็แอบถอนหายใจและพูดต่อ “ไม่ต้องกังวล เซียนผู้เชี่ยวชาญศรัทธาในโลกดวงจันทร์และดวงดาวอาจจะตาย แต่แน่นอนว่าเราต้องรอดจากที่นี่ไปได้”
ชัดเจนแล้วว่าคำปลอบใจของเจี้ยนเฉินนั้นไร้ค่า ตงหลินหยานเซว่ไม่คิดใส่ใจคำพูดของเขาเลยแม้แต่น้อย เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงที่มีแกนวิญญาณหนึ่งสีจะไปทำอะไรได้ที่นี่ ?
เจี้ยนเฉินและตงหลินหยานเซว่ไม่ได้อยู่ที่นั่นนานนัก ไม่นานเจี้ยนเฉินก็อุ้มตงหลินหยานเซว่และเดินทางต่อ เขาสร้างปีกขึ้นมาและรีบบินออกไปด้วยวามเร็วสูงเท่าที่แกนวิญญาณหนึ่งสีจะทำได้ เขาบินเข้าไปในส่วนลึกของโลกดวงจันทร์และดวงดาว
เจี้ยนเฉินรับรู้ได้ถึงพลังของสัตว์อสูรมากมายระหว่างทาง ทุกตัวต่างก็อยู่ขอบเขตเทพ
ภายใต้ความพยายามของเจี้ยนเฉิน พวกเขาได้หลีกเลี่ยงในการปะทะกับสัตว์อสูรระหว่างทางได้อย่างง่ายดาย ยิ่งกว่านั้นเพื่อให้มั่นใจว่าจะไม่มีสัตว์อสูรที่ดุร้ายเข้ามาโมตีพวกเขา เขาก็ได้แผ่การรับรู้วิญญาณออกไปอย่างต่อ