ลังจากนั้นพวกเขาก็ตัดสินใจแบบเดียวกัน กลุ่มของต้อานเองก็ทำเช่นเดียวกัน มีแค่กลุ่มของซินปิงเท่านั้นที่ผู้แข่งขันต่อต้านการตัดสินใจนี้และไม่ให้ผู้พิทักษ์เข้าไปตรวจสอบ พวกเขาเลือกที่จะหนีต่อไป
ผู้พิทักษ์ที่ทิ้งตงหลินหยานเซว่ไปเองก็ไม่ได้ยกเว้น พวกเขาต่างก็หันกลับและเข้ามาดูการต่อสู้
“คลื่นพลังนี้รุนแรงอย่างมาก ฉิงฉันอาจจะพบกับคูต่อสู้ที่แข็งแกร่งกว่าผู้อาวุโสเหอเทียน …”
“โถงศักดิ์สิทธิ์คงรู้สถานการณ์ในโลกดวงจันทร์และดวงดาวแล้วส่งคนมาจัดการฉิงฉัน ฉิงฉันยากที่จะจัดการกับปัญหาตอนนี้ได้ รีบกลับไปดูเผื่อว่าเราจะหาโอกาสฆ่าฉิงฉันได้….”
“การฆ่าฉิงฉันจากเชื้อสายนักรบวิญญาณคงสร้างผลงานได้อย่างมาก...”
ผู้พิทักษ์ต่างก็หยุดหนีเอาตัวรอดด้วยความคิดต่าง ๆ ในหัว พวกเขาต่างก็เข้าไปหาการต่อสู้โดยไล่ตามคลื่นพลังไป
ตูม !
10 ล้านกิโลเมตรไกลออกไป เจี้ยนเฉินกับฉิงฉังได้ปะทะกันอีกครั้งก่อนจะกระเด็นออกไปเพราะแรงกระแทก ตอนที่ฉิงฉันประคองตัวเองได้ ดาบสีดำก็ปรากฏขึ้นมาด้วยการพลิกฝ่ามือ มันแผ่พลังของวัตถุเทพออกมา เขาได้ตะโกนขึ้นว่า “กระบี่ทำลายวิญญาณ วัตถุเทพขั้นต้น ! แม้แต่ผู้อาวุโสที่ตายตะกี้ก็ไม่เพียงพอให้ข้าใช้กระบี
