อย่างเย็นชา “ฉิงฉัน ข้าจะสู้กับเจ้าต่อในเวลาอื่น” เมื่อพูดจบ พลังกฎแห่งมิติก็ได้สั่นไหวที่ตำแหน่งของเขา ต่อมาเขาก็หายไปและออกจากที่นั่นไป
เจี้ยนเฉินได้ใช้กฎแห่งมิติเคลื่อนย้ายตัวเองออกไปกว่าพันกิโลเมตร หลังจากนั้นแค่ไม่กี่พริบตาเขาก็หนีไปได้หลายหมื่นกิโลเมตร เขาอุ้มตงหลินหยานเซว่ที่หมดสติขึ้นมาจากบนยอดเขาที่เขาวางนางไว้ตะกี้ ก่อนจะบินหนีออกไป
ฉิงฉันกำกระบี่ทำลายวิญญาณไว้แน่น เขาลอยอยู่ในอากาศและไม่ได้หยุดเจี้ยนเฉิน สายตาที่เขามองไปยังเจี้ยนเฉิ้นดูประหลาดไป เขายิ้มออกมาและพูดขึ้นมาว่า “จริง ๆ แล้วข้าได้พบกับผู้ซึ่งมีพลังวิญญาณนักรบคนที่ 8 ที่นี่ พลังของเขานั้นมากพอทำให้ข้าตะลึงได้ มันน่าแปลกใจ น่าเสียดายที่เขาไม่คิดจะใช้พลังวิญญาณนักรบ”
ฉิงฉันเก็บกระบี่ของตัวเอง จากนั้นเขาก็มองไปยังเหล่าราชาเทพธาตุแสงที่เข้าที่นั่น ก่อนที่สายตาจะเปลี่ยนเป็นเย็นชาขึ้นมา “คนพวกนี้เหมือนจะทำให้เขากังวล แต่ก็ยุติธรรมดี มันน่าจะยังไม่มีใครในโถงเซียนธาตุแสงที่รู้ตัวตนที่แท้จริงของเขา ไม่งั้นแล้วเขาคงไม่รอดจนถึงตอนนี้ได้ เมื่อเป็นเช่นนั้น ข้าจะคลายความกังวลทั้งหมดให้เขาเอง”
