็นแบบที่อาจารย์นางบอก หรือว่าที่เขาทำไปก็เพราะเขาต้องการอยู่ใกล้ชิดกับนาง ?
ยังไงซะนางก็เป็นอัจฉริยะในโถงเซียนธาตุแสง มันมีคนนับไม่ถ้วนที่ไล่ตามนางและนางก็ชินกับเรื่องพวกนี้แล้ว แต่เจียงหยางเป็นหนึ่งในพวกนั้นหรือ ?
สีหน้าของกงเจิงซิ่นบิดเบี้ยวไปทันที ส่วนสีหน้าของไป๋หยูกลับเต็มไปด้วยความแปลกใจและตื่นเต้น
ผู้อาวุโสมู่จงมองไปที่เจี้ยนเฉิน ด้วยความแข็งแกร่งที่เขามี เขาสามารถบอกได้ว่าเหรียญในมือของเจี้ยนเฉินนั้นเป็นของจริง ในขณะเดียวกันองครักษ์ทั้งสองก็ได้ถอยกลับมาหลังจากที่เจี้ยนเฉินได้แสดงเหรียญตราออกมา
นี่เพราะแม้แต่ผู้อาวุโสก็ไม่มีสิทธิตัดสินและลงโทษคนที่มีเหรียญของรองหัวหน้า ตอนนี้คำสั่งของผู้อาวุโสมู่จงนั้นไร้ค่า
“ในเมื่อเจ้ามีเหรียญของรองหัวหน้า ชัดเจนแล้วว่าเจ้าก็มีสิทธิที่จะเข้ามายังโถงศักดิ์สิทธิ์” ผู้อาวุโสมู่จงบอกกับ เจี้ยนเฉิน จากนั้นเขาก็มองไปรอบ ๆ และพูดต่อ “กลับมาที่เรื่องผู้พิทักษ์คนสุดท้าย “ – หลังจากที่เงียบไปได้ไม่นาน เขาก็พูดขึ้น “หลังจากที่ทบทวนดูดี ๆ แล้ว ข้าตัดสินว่าผู้พิทักษ์คนสุดท้ายจะต้องเป็นผู้นำยอดเขากระบี่หัก…” ผู้อาวุโสมู่จงหยุดพูดกลางคัน
หลังจากที่นั้นเขาก็แสดงสีหน้าเคารพที่ยากจะแสดงออกมา สายตาเขาเต็มไปด้วยความแปลกใจ
แต่ไม่นาน ผู้อาวุโสมู่จงก็กลับมาแสดงสีหน้าดังเดิม เขามองไปที่เจี้ยนเฉินอีกครั้ง ก่อนจะสูดหายใจเข้าลึก ๆ และประกาศออกมา “ข้าขอประกาศว่าผู
