ผู้ที่มีสถานะมากกว่า เจ้ามีส่วนเกี่ยวข้องอะไร ? ”
หลังจากนั้นชายวัยกลางคนก็คำนับต่อเจี้ยนเฉินอย่างเป็นกันเองโดยไม่สนใจแกนวิญญาณหนึ่งสีของเจี้ยนเฉินเลย เขาพูดว่า “น้องชาย ศิษย์น้องของข้าค่อนข้างโง่เขลา ข้าหวังว่าเจ้าจะสามารถยกโทษให้เขาได้”
เจี้ยนเฉินยิ้มอย่างไม่แยแส หลังจากแลกเปลี่ยนการคำนับกับชายวัยกลางคน เขาถามว่า “ผู้อาวุโส ข้าขอถามได้ไหมว่าเหรียญโลหิตนี้คืออะไร ? ”
เมื่อเห็นว่าศิษย์ของโถงเซียนธาตุแสง ทำตัวเป็นมิตรโดยไม่มีความหยิ่งยโสใด ๆ ทั้งที่เป็นศิษย์ของนิกายชั้นยอด ชายวัยกลางคนมีความประทับใจอย่างมากต่อเจี้ยนเฉิน อย่างไรก็ตามคำถามของเจี้ยนเฉินทำให้เขาประหลาดใจ
“เจ้าไม่รู้เรื่องเหรียญโลหิตหรือ น้องชาย ? ” ชายวัยกลางคนจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินอย่างประหลาดใจ
“ข้าได้กักตนฝึกตัวในถิ่นทุรกันดารเป็นเวลา 2 ปี ข้าไม่ได้สนใจเรื่องของโลกภายนอก ดังนั้นข้าจึงไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นในช่วงเวลานั้น” เจี้ยนเฉินกล่าว
“เป็นเช่นนั้นเองหรือ ? ” ชายวัยกลางคนเพิ่งเข้าใจก่อนที่จะอธิบายด้วยความอดทนอย่างยิ่งว่า “เหรียญโลหิตนั้นจริง ๆ แล้วก็เพิ่งมีเช่นกัน เป็นสิ่งที่ผู้เชี่ยวชาญระดับสูงของที่ราบรกร้างแจกจ่ายให้กับองค์กรระดับสูงหลายแ
