่งขึ้นเท่านั้น ในตอนท้ายเจี้ยนเฉินทำได้เพียงแค่ตัดมันในอัตราที่ช้ามากแม้เมื่อเขาใช้กำลังเต็มที่
เจี้ยนเฉินขมวดคิ้วเมื่อเห็นสิ่งนี้ เนื่องจากเขารู้ว่าก้อนหินนั้นไม่ธรรมดาอย่างที่เขาคิดเอาไว้มันก็หมายความว่าผงที่เขากระจายอยู่ในโถงศักดิ์สิทธิ์จะไม่สามารถซ่อนสิ่งก่อสร้างเอาไว้ได้นาน เมื่อผงหินไร้ประโยชน์ผู้เชี่ยวชาญชั้นยอดที่รวมตัวกันบนที่ราบรกร้องก็จะสามารถค้นพบโถงศักดิ์สิทธิ์ที่เขาซ่อนไว้ที่ก้นบึงได้ง่าย
“ไม่มีเวลาเหลือแล้ว!” เจี้ยนเฉินขูดผงใหม่และกระจายไปยังโถงศักดิ์สิทธิ์อีกครั้ง หลังจากนั้นเขาก็ชักกระบี่นวดาราวิถีสวรรค์ออกมาโดยไม่ลังเล และเริ่มที่จะตัดก้อนหินออกเป็นแผ่นบาง ๆ ด้วยความระมัดระวังในการควบคุมกระบี่
หนึ่งวันต่อมา เจี้ยนเฉินก็มาถึงจุดศูนย์กลางของก้อนหินในที่สุดหลังจากเปลี่ยนผงบนโถงศักดิ์สิทธิ์หลายครั้ง
ทันทีที่แสงอันเจิดจ้าระเบิดออกมา มันทำให้ตาพร่าและวาววับเหมือนสีที่สวยที่สุดในโลก ใครก็ตามที่เห็นแสงสว่างจะต้องตกตะลึงพร้อมกับแสงอันเจิดจ้า
การปรากฏตัวของแสงที่สามารถมุ่งเน้นจิตวิญญาณของผู้คนขยายตัวเช่นกัน มันสะท้อนกับกฎของโลกทำให้พวกเขาสั่นสะเทือนราวกับว่ามันได้กล่าวถึงความลึกลับที่ไม่มีที่สิ้
