์ธรรมดา
อย่างไรก็ตาม แม่ทัพศักดิ์สิทธิ์แสดงความเคารพทันทีเมื่อเขาเห็นผู้หญิงคนนั้น เขาคำนับอย่างเร่งรีบ“ คำนับองค์หญิงแปด ! ”
“ผู้เยาว์ซูหรานคำนับองค์หญิงแปด!” ซูหรานโค้งคำนับหญิงสาวในชุดสีแดงด้วยความรู้สึกหลากหลาย
หญิงสาวในชุดสีแดงคือองค์หญิงแปดแห่งพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิง, ไป่หรง
“เจ้าสามารถไปได้” ไป่หรงพูดกับแม่ทัพศักดิ์สิทธิ์ นางพูดด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลอบอุ่นและน่ารื่นรมย์
“พ่ะย่ะค่ะ องค์หญิงแปด” แม่ทัพศักดิ์สิทธิ์โค้งคำนับอย่างสุภาพและหายไปอย่างรวดเร็วภายในพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิง
ไป่หรงเดินไปหาซูหรานด้วยฝีเท้าที่นุ่มนวล นางดูใบหน้าของซูหรานที่ไม่คุ้นเคยพร้อมกับอายุมากขึ้น นางยังจำร่างสาวน้อยที่สวยงามน่ารักและไร้เดียงสาได้เล็กน้อย ผู้ที่นางเคยเห็นครั้งแรกเมื่อหลายล้านปีก่อน มันทำให้ไป่หรงถอนหายใจอย่างลึกซึ้ง
ไป่หรงจ้องไปที่ซูหรานครู่หนึ่งก่อนจะพูดเบา ๆ “ซูหราน ข้ารู้แล้วว่าทำไมเจ้าถึงมา เรารู้เกี่ยวกับหอคอยของอาจารย์มานานแล้ว นี่ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าควรกังวล ดังนั้นเพียงแค่ลืมมัน”
“หอคอยอนัตตาของปรมาจารย์อยู่กับผู้เยาว์ที่ชื่อเจี้ยนเฉิน ความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินนั้นอ่อนแอ หากเขายังคงค
