ราบเรียบว่า “คนต่างถิ่นเหล่านี้มาในนามของพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิง นับประสาอะไรกับโถงเซียนธาตุแสงของเรา ซึ่งอาจไม่มีใครจากองค์กรสำคัญอื่น ๆ ในที่ราบรกร้างกล้าพอที่จะขัดขวางพวกเขา แม้จะไม่ได้ล่วงเกินต่อพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงก็ตามเมื่อเจ้าปฏิเสธพวกเขา พวกเขาก็จะเริ่มเชื่อว่าเจ้ากำลังปกป้องเจี้ยนเฉินอย่างมีจุดประสงค์ บางคนมีแรงจูงใจที่ซ่อนเร้นจะทำให้เจ้าถูกใส่ร้ายป้ายสีว่าอยากจะเอาหอคอยอนัตตามาไว้เป็นของตนเอง”
“เมื่อสิ่งนั้นเกิดขึ้น ผลที่ตามมาก็จะยิ่งแย่ลงไปอีก”
“ปิดการใช้งานค่ายกลป้องกันและให้คนต่างถิ่นเข้ามาค้นหาในโถงเซียนธาตุแสงของเรา อย่างไรก็ตาม เราไม่สามารถปล่อยให้พวกเขาทำตามที่พวกเขาต้องการ เป็นผลให้จะต้องไม่มีใครเข้าสู่การกักตนรวมถึงข้าด้วย ในเวลาเดียวกันให้ผู้อาวุโสทุกคนจับตาคนต่างถิ่นเอาไว้ เมื่อพวกเขาล้ำเส้นในโถงเซียนธาตุแสงของเราให้ลงโทษพวกเขาทันทีตามกฎของเรา เราสามารถปล่อยให้พวกเขาเข้าไปค้นหาเจี้ยนเฉินได้ แต่เราไม่สามารถปล่อยให้พวกเขาทำบุ่มบ่ามได้”
“ตกลง ท่านผู้นำ” รองหัวหน้าทั้งแปดตอบ
หลังจากนั้นครู่หนึ่ง ผู้นำของโถงเซียนธาตุแสงยังคงกล่าวต่อไปว่า “ขุมทรัพย์อันยิ่งใหญ่ทั้งสามของจอมปราชญ์สูงสุด
