มานานเท่าไรแล้ว พร้อมกับความจริงที่ว่านางใช้เวลาครึ่งเดือนในบ้านพักของเจียงหยาง
“ดูตัวเจ้าซิ เจ้าไม่ได้ใส่ใจกับความวุ่นวายที่เจ้าได้สร้างขึ้น ถ้าข้าไม่มา เจ้าจะสามารถบ่มเพาะด้วยความสงบที่นี่ได้ถึงครึ่งเดือนหรือไม่ ? ” ตงหลิน ฉินชุย ได้เหลือบตามองอย่างรวดเร็วไปที่ตงหลินหยานเซว่ด้วยอาการค้อนปะหลับปะเหลือกและตำหนินาง
“แต่ข้าต้องการถามว่าเจ้ามาที่นี่เพื่ออะไร แม้ว่าเจ้าเด็กคนนั้นที่เรียกว่าเจียงหยางจะไม่มีการบ่มเพาะอะไรที่เป็นพิเศษ แต่ความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับพลังเซียนธาตุแสงนั้นแปลกประหลาด เจ้าจะได้รับประโยชน์มากมายจากการแลกเปลี่ยนประสบการณ์กับเขา” ตงหลิน ฉินชุย กล่าวต่อ
“ท่านป้า ท่านทราบด้วยหรือ ? ”
“ ฮึ่ม ถ้าข้าไม่รู้ว่าเจ้ากำลังทำอะไรอยู่ข้างใน ทำไมข้าถึงจะต้องปล่อยให้เจ้าอยู่ในบ้านกับผู้ชายมายาวนาน ? ข้าคงลากเจ้าออกไปนานแล้ว ไปกันเถอะ” ตงหลิน ฉินชุย พูดด้วยความหงุดหงิด นางไม่ยอมรอให้ตงหลินหยานเซว่ได้ทันตอบสนอง นางดึงตงหลินหยานเซว่จากไปทันที
