ไม่ได้เลยที่ข้าจะได้มันมา”
“แต่นั่นมันจะดีกว่า ตงหลินหยานเซว่นั้นอ่อนแอที่สุด ถึงแม้จะมีบัวพันใบ มันก็ยังไม่ได้เปรียบอย่างมากต่อตำแหน่งเซียนที่ถูกเลือก ตราบใดที่กงเจิงซิ่น, ต้าอัน และเซียะเก่อ ไม่ได้รับมัน มันจะไม่ได้มีผลมากนัก”
ซินปิงบ่นกับตัวเอง เขาค่อนข้างพอใจกับผลลัพธ์นี้ จากนั้นเขาก็ออกจากยอดเขาด้วยพลังเซียนธาตุแสง
เรื่องราวที่เกิดขึ้นเนื่องจากบัวพันใบได้สิ้นสุดลง เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงที่ทรงพลังของยอดเขาต่าง ๆ ได้ส่งคำเชิญไปยังตงหลินหยานเซว่อีกครั้ง ยอดเขาทะยานเมฆเริ่มวุ่นวายมากในช่วงเวลานี้
อย่างไรก็ตาม ตงหลินหยานเซว่ปฏิเสธคำเชิญที่อบอุ่นทั้งหมดโดยไม่ลังเล
2 เค่อต่อมา เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงทั้งหมดที่ได้มารวมตัวกันอยู่บนยอดเขาทะยานเมฆได้กลับสู่ภูเขาของตนเอง ยอดเขาทะยานเมฆที่วุ่นวายในที่สุดก็กลับคืนสู่ความสงบตามปกติ
“ศิษย์พี่เจียงหยาง ท่านรู้จักศิษย์พี่หยานเซว่ได้อย่างไร ? ทำไมข้าไม่เคยได้ยินท่านพูดถึงนางมาก่อนเลย ? ”
ทันทีที่ยอดเขาทะยานเมฆสงบลง ไป๋หยูก็มาถึงข้าง ๆ เจี้ยนเฉินและจับมือเขาอย่างรักใคร่และสอบถาม
ในทางกลับกัน จ้าวเฟิงยืนห่างออกไป สีหน้าที่จมอยู่ในความครุ่นคิด เขาจ้องมอ
