นเฉินยิ้มอย่างไม่แยแส เขามองไปที่ชายชุดดำและพูดว่า “ข้าอยากรู้ว่า ข้าเป็นหนี้อะไรกงเจิงซิ่น”
คำพูดของเจี้ยนเฉินทำให้เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงรอบ ๆ หยุดพูดทันที พวกเขามองไปที่ชายชุดดำ
ทันใดนั้นชายชุดดำก็หัวเราะอย่างเยือกเย็น เขาพูดเสียงดัง “ย้อนกลับไปเมื่อเจ้าต่อสู้กับเหวินเฉิงบนยอดเขาเพ่งนภา ผู้นำยอดเขาเพ่งนภาได้ให้บัวพันใบเพื่อเป็นรางวัลแก่ผู้ชนะ และเจ้าก็ขอความช่วยเหลือกับกงเจิงซิ่นอย่างลับ ๆ เพื่อให้เจ้าได้ชัยชนะ ซึ่งแลกกับการที่เจ้าจะเอารางวัลให้กับกงเจิงซิ่นหลังจากที่เจ้าชนะ….”
คำพูดของชายชุดดำไม่เบาเลย ทำให้คำพูดของเขาดังราวกับเสียงฟ้าร้อง
มันไม่ได้แค่อยู่ในภูเขาที่อยู่ใกล้กับยอดเขาเพ่งนภาเท่านั้น แม้แต่ศิษย์จากภูเขาที่อยู่ห่างไกลต่างก็ได้ยิน ‘ความลับ’ ที่อยู่เบื้องหลังที่ว่าทำไมเจียงหยางเอาชนะคู่ต่อสู้ที่ทรงพลังกว่าเขาได้ ข้อสังเกตนี้ได้ผุดขึ้นมาอีกครั้ง
“ข้าไม่คิดเลยว่าจะมีเรื่องบางอย่างเกี่ยวกับชัยชนะที่รุ่งโรจน์ของเขา….”
“มันเป็นอย่างนี้นี่เอง เช่นเดียวกับที่ข้าพูดเอาไว้ แกนวิญญาณหนึ่งสีจะสามารถเอาชนะแกนวิญญาณสามสีได้อย่างไร….
“ไม่น่าแปลกใจที่เจียงหยางจะหนีไปเมื่อข้าเจอกับเขาครั้ง
