งนั้นความเข้าใจกฏแห่งศรัทธายังคงอยู่ในระดับพื้นฐาน ทำให้เขาควบคุมกฏแห่งศรัทธาได้ในระดับพื้นฐานเช่นกัน
ในเวลาเดียวกัน จ้าวเฟิงก็ซ่อนตัวอยู่ในพุ่มไม้นอกเขตที่พักของเจี้ยนเฉินอย่างระมัดระวัง เขาจ้องมองเจี้ยนเฉินจากที่พักระยะไกล
“ศิษย์น้องหญิงใกล้ชิดเจียงหยางมากขึ้นทุกวัน นางไม่เพียงแต่ไปบ้านของเขาทุกวัน นางยังอยู่ที่นั่นตลอดทั้งวันและกลับออกมาด้วยความลังเล ความสัมพันธ์ของพวกเขาคงไปถึงขั้นตัวติดกันแล้วงั้นหรือ ? ” จ้าวเฟิงคิดพร้อมกับใบหน้าที่หมองคล้ำและกัดฟัน เขาแอบชอบไป๋หยูอย่างลับ ๆ ตอนนี้เขาเห็นความสัมพันธ์ของไป๋หยูและเจียงหยางได้พัฒนาไปเป็นเช่นนี้ เขารู้สึกโกรธอย่างมาก เขาสูญเสียความมีเหตุผลไปหลายต่อหลายครั้ง
จ้างเฟิงมองไปบนฟ้า ความมืดได้ค่อย ๆ คืบคลานเข้ามาในยอดเขาทะยานเมฆอย่างไม่หยุด ดวงจันทร์ขนาดใหญ่ขึ้นมาจากขอบฟ้าอย่างช้า ๆ
“มันดึกมากแล้ว ทำไมศิษย์น้องหญิงยังไม่กลับ ? บัดซบ พวกเขาทำอะไรกันอยู่ตอนนี้ ? ” จ้าวเฟิงยิ่งเต็มไปด้วยความไม่พอใจขึ้นเรื่อย ๆ ความสงบของเขาหายไปทีละน้อย ๆ พร้อมกับเวลากลางคืนที่เข้ามาเช่นกัน ท้ายที่สุดเขาก็ไม่อาจอดทนได้ต่อไป เขาเดินออกจากป่าอย่างดุดันและทำลายค่ายกลป
