แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะเอาชนะเว่ยเฉิงแต่จ้าวเฟิงก็ยอมเชื่อ เขาคิดว่ามันเป็นข่าวลือที่พูดเกินจริงมากที่สุด ท้ายที่สุดเจี้ยนเฉินมีแกนวิญญาณหนึ่งสี
“ศิษย์น้อง มันดึกแล้ว เจ้าควรจะกลับไปก่อน พรุ่งนี้ข้าจะเล่าถึงประสบการณ์ให้กับเจ้าอีก การทำความเข้าใจกฎแห่งศรัทธา มันไม่ใช่สิ่งที่เจ้าจะทำได้ในวันเดียว วันนี้เป็นการเริ่มต้นที่ดีสำหรับเจ้า หากเจ้าไม่สามารถไปต่อได้ ข้ามั่นใจว่าเจ้าจะประสบความสำเร็จได้ในอีกไม่นาน” เจี้ยนเฉินก็ปลอบโยนไป๋หยูในเวลาที่เหมาะสม
สุดท้ายไป๋หยูก็สงบเล็กน้อยจากคำพูดของเจี้ยนเฉิน นางมองไปที่ท้องฟ้าและพบว่ามันมืดสนิทแล้ว นางกล่าวลาเจี้ยนเฉินและจากไป
หลังจากไป๋หยูจากไปแล้ว กระบี่ธาตุแสงในมือของจ้าวเฟิงก็ค่อย ๆ สลายไป เขามองเจี้ยนเฉินและพูดอย่างข่มขู่ว่า “เจียงหยาง เว้นระยะห่างจากศิษย์น้องหญิง ข้าจะอธิบายกฎแห่งศรัทธาให้เจ้าฟัง มันไม่ใช่ขึ้นอยู่กับเจ้า เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงแกนวิญญาณหนึ่งสีและให้คำแนะนำปลอม ๆ แก่ศิษย์น้องหญิง” จากนั้นจ้าวเฟิงก็สะบัดแขนเสื้อของเขาและหันหลังกลับออกไป
เจี้ยนเฉินยืนอยู่ในที่พักและมองไปที่ค่ายกลที่เรียบง่ายที่จ้าวเฟิงทำลาย เขาพึมพำเบา ๆ “ข้าไม่คิดเลยว