ึงขั้นนี้และข้าก็เพิ่งเห็นพวกเขาทั้งหมด ท่านไม่ได้อยู่ในกลุ่มคนเหล่านั้น” การจ้องมองของซีเหลียนเซว่ก็เริ่มเขม็ง เขาตะโกนออกมาว่า “ท่านเป็นใคร ? มาจากที่ไหนกัน ? ทำไมท่านถึงมายุ่งเรื่องภายในของจักรวรรดิซีของข้า ? ”
ลุงหมิงไม่สนใจซีเหลียนซือ เขามองไปที่หมิงตงและพูดว่า “การบ่มเพาะของคนผู้นี้ก็เหมือนกับข้า เขาอยู่ขั้นบรรพกาลชั้นสวรรค์ที่ 9 ! ”
หมิงตงพยักหน้าเข้าใจ
“น้อมพบบรรพชนจักรพรรดิ ! ” จักรพรรดินีไม่อาจสงบสติอารมณ์ของนางได้เมื่อนางเห็นซีเหลียนซือ นางดึงซีหยูออกมาและโค้งคำนับซีเหลียนซืออย่างระมัดระวัง
ในที่สุดซีเหลียนซือก็มองไปที่จักรพรรดินี เขาไร้อารมณ์และเย็นชา “เจ้าควรจะเป็นจักรพรรดินีคนปัจจุบัน เจ้าพาคนเหล่านี้มางั้นหรือ ? ”
“บรรพชนจักรพรรดิ สามีของข้า จักรพรรดิได้หายไปโดยไม่มีเหตุผลและการติดต่อทั้งหมดก็สูญหาย ข้ากังวลเรื่องความปลอดภัยของจักรพรรดิ นี่จึงเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมข้าถึงขอให้ผู้กล้าหมิงตงมาค้นหาเขา” จักรพรรดินีตอบอย่างสุภาพ
สีหน้าของซีเหลียนซือไม่ได้เปลี่ยนไป เขาพูดอย่างเย็นชา “ไซหยุนสบายดี พาคนเหล่านี้ออกไป”
“แต่….” จักรพรรดินีลังเล
“ไม่มีแต่ ออกไปจากจักรวรรดิซีพร้อมกับคนของเจ้า”
