มั่นใจว่าแม้แต่เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงที่มีแกนวิญญาณสามสีก็ไม่อาจหลบการโจมตีครั้งนี้ของเขาได้
อย่างไรก็ตามมันช้าในสายตาของเจี้ยนเฉิน เขาไม่ได้เลือกที่จะหลบในครั้งนี้ กลับกัน เขาตั้งใจรับและใช้ตัวกระแทกทันที
และในตอนที่กระบี่ธาตุแสงกำลังฟันมาทางเขา เขาก็ควบคุมพลังบรรพกาลภายในตัวของเขาอย่างลับ ๆ และให้พลังบรรพกาลแผ่ออกมาอย่างตั้งใจ
ทำให้แม้ว่ากระบี่ธาตุแสงของเหวินเฉิงจะสร้างบาดแผลให้กับเจี้ยนเฉิน พลังบรรพกาลก็สามารถทะลวงเขากลับไปได้เช่นกัน
สำหรับเจี้ยนเฉิน เขาไม่สนใจบาดแผลเลย มันห่อหุ้มด้วยพลังเซียนธาตุแสง เขาแทงไปที่เหวินเฉิงด้วยกระบี่ธาตุแสงของเขา
“อ้ากก ! ” เหวินเฉิงไม่เคยรู้สึกเจ็บเท่านี้มาก่อน ทันใดนั้นเขาก็ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ขณะที่เขารีบหนีให้พ้นจากเจี้ยนเฉิน
เจี้ยนเฉินแค่นเสียงเย้ยหยันออกมา เพียงความคิด กระบี่ธาตุแสงก็ถูกควบแน่นอยู่ด้านหลังเหวินเฉิง ทำให้เมื่อเขาถอยกลับไป ปลายกระบี่ธาตุแสงก็แทงเขาอีกครั้ง ทำให้เขาต้องส่งเสียงร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด
สายตาของเจี้ยนเฉินเย็นชา เขาก้าวไปข้างหน้าและยกกระบี่ธาตุแสงขึ้นเหนือหัวของเขา มันส่องแสงวาวโรจน์ทำให้ไม่อาจมองเห็นได้ เมื่อเขาก
