ันก็มีเหตุผลเพิ่มขึ้นที่ข้าต้องท้าสู้กับเขา สุดท้ายข้าก็เป็นศิษย์พี่รองของเขาทะยานเมฆ” เจี้ยนเฉินพูด
“เจ้ายังคงเถียงข้าในเวลาแบบนี้” ไป๋หยูรู้สึกโกรธอย่างมากเมื่อนางได้ยินเจี้ยนเฉินพูดกับนางในฐานะศิษย์น้องของเขา เห็นได้ชัดว่าเขาอ่อนแอกว่านางมาก แต่เขาพูดราวกับว่าเขาเป็นศิษย์พี่ของนางอยู่เสมอ สิ่งนี้ทำให้ไป๋หยูรู้สึกขัดแย้งอย่างมากจากภายใน
“เหลียนหยาน ข้าจะรอเจ้าที่สังเวียนบนยอดเขาเพ่งนภา” เจี้ยนเฉินไม่สนใจไป๋หยู หลังจากพูดอย่างนั้นกับเหลียนหยานอย่างเย็นชา เขาก็บินไปยังยอดเขาเพ่งนภาท่ามกลางประกายแสงรอบตัวของเขา
มีกฏอยู่ภายในโถงเซียนธาตุแสง พวกเขาจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับศิษย์ใด ๆ ก็ตามที่อยู่ในระดับเดียวกัน แต่เมื่อศิษย์ที่แข็งแกร่งกว่าต้องการสู้กับศิษย์ที่อ่อนแอกว่า พวกเขาก็จะทำผิดกฏ อย่างไรก็ตามศิษย์ที่อ่อนแอกว่าสามารถท้าทายศิษย์ที่แข็งแกร่งเหล่านั้นได้
“ฮึ่ม เจ้าโอหังนัก เจ้าคิดว่าเจ้าจะมีสิทธิ์สู้กับข้าเพียงเพราะเจ้าล้มศิษย์น้องห้าได้ ? ข้าจะไปกับเจ้า ข้าจะแสดงให้เจ้าเป็นถึงพลังของแกนวิญญาณสองสี มันไม่ใช่แกนวิญญาณหนึ่งสีกระจอก ๆ เหมือนอย่างของเจ้าที่จะต่อสู้ได้” อีกด้านเหลียนหยานเย้ยหยัน
