มื่อไป๋หยูรีบร้อนมาปกป้องเจี้ยนเฉินและได้เห็นศิษย์น้องห้าที่เสียโฉม นางก็สับสนโดยสิ้นเชิง นางไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
“ศิษย์น้อง กะ-เกิดอะไรขึ้น ? ” ไป๋หยูชี้ไปที่ศิษย์น้องห้าและถามเจี้ยนเฉิน
“ฮึ่ม จะเกิดอะไรขึ้นอีก ? เจียงหยางจากยอดเขาทะยานเมฆของเจ้าทำร้ายศิษย์ของยอดเขาหิมะของเราอย่างรุนแรง แน่นอนว่ายอดเขาหิมะต้องการคำอธิบายจากยอดเขาทะยานเมฆของเจ้าอย่างแน่นอน” ศิษย์คนที่สามที่พูดอย่างโหดร้าย เหลียนหยานพูดอย่างจริงจัง สีหน้าของเขาก็กลายเป็นน่าเกลียดอย่างมาก
“อ่า! จะ-เจ้าพูดว่าอะไร ? รุ่ยเฉิงปิงจากยอดเขาหิมะของเจ้าถูกศิษย์น้องของข้าทำร้าย ? ” ไป๋หยูไปไม่เป็น มีความไม่อยากเชื่อบนใบหน้าของนาง
“เจ้าอย่าพูดเลย นอกจากเจียงหยางแล้วจะเป็นใครได้อีก ? ” เหลียนหยานพูดอย่างดุดัน เขาไม่ได้ให้ค่ายอดเขาทะยานเมฆเลย
“เจ้าต้องการคำอธิบาย ? ได้ ข้าจะอธิบายให้เจ้าฟัง” เจี้ยนเฉินเดินไปด้านหน้าและพูดอย่างไร้อารมณ์
