ข้าฟื้นกลับมาแล้ว แต่วิญญาณของเขาก็มีขนาดเพียงแค่ครึ่งเดียว หากข้าต้องการเติมเต็มในส่วนที่หายไป มันก็เกือบเป็นไปไม่ได้ เว้นแต่ข้าจะฟื้นฟูวิญญาณอีกครึ่งที่หายไป” เจี้ยนเฉินยืนขึ้นและจ้องไปยังส่วนลึกของมิติ ความรู้สึกของเขาค่อนข้างผสมปนเป
หลังจากที่เขาฟื้นพลังวิญญาณของเขาแล้ว เขารับรู้ได้ลาง ๆ ถึงวิญญาณอีกครึ่งของเขา เขารู้สึกถึงตำแหน่งโดยประมาณและเขารู้สึกได้ถึงการเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง
อย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินรู้ว่าอีกวิญญาณอีกครึ่งของเขาได้มีความรู้สึกแล้ว ในขณะที่เขารับรู้ตำแหน่งของมัน มันก็สามารถรับรู้ตำแหน่งของเขาได้ ซึ่งเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมมันจึงเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะตามหาอีกวิญญาณอีกครึ่งได้ด้วยตัวเอง
ความจริงที่ว่าวิญญาณอีกครึ่งนั้นอยู่ห่างจากเขามากในตอนนี้ แต่ตราบใดที่เขารู้สึกว่าเขาเข้าใกล้มัน เขาเชื่อว่ามันต้องหนีไปไกล
“เห้อ~” เจี้ยนเฉินถอนหายใจเบา ๆ เขาไม่ได้สนใจมันอีกต่อไป เขาสวมหน้ากากของโมเทียนหยุนแทน
หน้ากากนั้นพิเศษอย่างมาก ทันทีที่เขาสวมมัน เขารู้สึกถึงพลังลึกลับที่อยู่รอบ ๆ ตัวของเขา พลังนี้ตรวจจับได้ยากอย่างมาก หากไม่ใช่เพราะการเปลี่ยนแปลงของวิญญาณของเขาจากพลังบรรพก
