อย่างหนักและเกินขอบเขตความเข้าใจของเจี้ยนเฉิน
ในตอนนี้อีกครึ่งของวิญญาณของเขาเป็นพลังมารที่หลุดพ้นจากการยับยั้งของเจี้ยนเฉินและหนีออกไปจากหัวของเขา มันพุ่งออกไปจากโลกจิ๋วอย่างรวดเร็ว
“ฮึ่ม.. เจ้าเป็นส่วนหนึ่งของวิญญาณข้า เจ้าไม่อาจหลบหนีไปจากข้าได้” เจี้ยนเฉินตะโกนอย่างเฉยชาและไล่ล่าทันที
อย่างไรก็ตามวิญญาณโลหิตที่มีพลังมารครอบครองอยู่ก็มีความผันผวนอย่างแปลก ๆ และหายไปภายใต้การจ้องมองของเจี้ยนเฉิน มันไม่ได้อยู่ที่นี่อีกต่อไป
เจี้ยนเฉินตกใจ เขาจ้องไปยังที่ที่วิญญาณอีกครึ่งหนึ่งของเขาหายไปพร้อมกับใบหน้าที่หมองหม่น ทำให้เขานิ่งเงียบอย่างยาวนาน ที่จริงแล้วมันได้หายไปด้วยวิธีการบางอย่างซึ่งแม้เขาจะเป็นเจ้าของส่วนวิญญาณนั้น เขาก็คิดเกี่ยวกับมันไม่ออก
ทุกสิ่งที่ปรากฏต่อหน้าเขาทำให้เขารวบรวมในสิ่งที่เขาไม่อาจเข้าใจได้เกิดขึ้นกับวิญญาณอีกครึ่งหนึ่งที่พลังมารได้ครอบครองของเขา ตอนนี้มันเป็นอิสระจากการควบคุมของเขาแล้ว
“ข้าได้เสียวิญญาณไปครึ่งหนึ่ง”ใบหน้าเจี้ยนเฉินดูน่าเกลียดอย่างมาก ส่วนวิญญาณนั้นมันเท่ากับวิญญาณครึ่งหนึ่งของเขา ตอนนี้เขาสูญเสียมันไปครึ่งหนึ่งแล้วแล้ว เขารู้สึกว่ามันไม่สมบูรณ์อีกต่อไป
