เผิงสีฟ้าไม่ได้เลือกที่จะจัดการกับหัวปีศาจ เขาสะบัดปีกของเขาและกลายเป็นแสงสีฟ้าและหลีกเลี่ยงออกไปจนเหลือระยะเพียงเส้นผมของเขาด้วยความเร็วสูงสุด
อย่างไรก็ตามสิ่งที่ทำให้ราชาเผิงสีฟ้าขมวดคิ้วก็คือหัวปีศาจก็หันกลับมาไล่ตามเขาต่อ
“ท่านกำลังทำอะไร ? ” ราชาเผิงสีฟ้าตะโกน เขาเข้าใจอย่างลึกซึ้งว่าการท้วงติงโมเทียนหยุนนั้นไม่ใช่เรื่องธรรดา เขาไม่กล้าใช้อะไรที่รุนแรง แต่เขาใช้ความได้เปรียบของเขาในการใช้ความเร็วสูงสุดเพื่อหลบมันอย่างรวดเร็ว
“เจ้ากล้าที่จะไล่เขาจนมาถึงที่นี่” โมเทียนหยุนชุดดำพูดอย่างเฉยชา เขาจ้องมองราชาเผิงสีฟ้าอย่างไร้อารมณ์และยื่นมือขวาของเขาออกมา ทันใดนั้นพลังที่ท่วมท้นพร้อมกับจิตสังหารก็กลายเป็นหอกพุ่งเข้าใส่ราชาเผิงสีฟ้าพร้อมกับกฏแห่งการสังหารที่น่ากลัว
ทันทีที่หอกพุ่งออกไป มันก็ทะลุผ่านมิติและเวลา ก่อนที่จะมาถึงด้านหน้าของราชาเผิงสีฟ้า ระยะทางนั้นไม่มีความสำคัญใด ๆ ต่อมันเลย
ใบหน้าของราชาเผิงสีฟ้าเปลี่ยนไป ในช่วงเวลาสำคัญ ปีกของเขาก็ได้สร้างเกราะมาด้านหน้าของเขา ขนนกสีฟ้าทุกเส้นกระพริบจนพร่างพราว ในขณะที่มันเต็มไปด้วยพลังงานที่พร้อมจะฉีกกระจายออกไป
พรวด !
อย่างไรก็ตามหอกได้ทำมาจา
