้ความคิด
หลังจากฟื้นจิตใต้สำนึก เจี้ยนเฉินก็ไม่อ่อนแอเหมือนเมื่อก่อนในการต่อสู้กับพลังบรรพกาล เขาได้เปรียบอย่างค่อยเป็นค่อยไป และพลังบรรพกาลที่เหลืออยู่ในวิญญาณของเขาก็ถูกกลืนกินอย่างละเอียดถี่ถ้วนและถูกหลอมรวมเข้าด้วยกัน ทำให้วิญญาณของเขาหลงทางไปในทิศทางที่ไม่รู้จัก
“พลังของวิญญาณจากภายนอกนั้นไม่บริสุทธิ์อย่างแท้จริง มีสิ่งเจือปนอยู่บ้าง หากข้าไม่ทำอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้และปล่อยให้สิ่งเจือปนเหล่านี้เข้ามาในวิญญาณของข้า มันจะกลายเป็นปัญหาที่น่ากลัวมาก” เจี้ยนเฉินคิด ทันใดนั้นเขาจำได้ว่าวิญญาณอีกครึ่งหนึ่งของเขาที่ถูกครอบครองโดยพลังชั่วร้าย ในทันใดนั้นเขาแยกพลังที่ไม่บริสุทธิ์ของวิญญาณออกไปให้กับวิญญาณอีกครึ่งหนึ่ง
วิญญาณอีกครึ่งหนึ่งของเขาถูกปนเปื้อนด้วยพลังชั่วร้าย ดังนั้นการปนเปื้อนเพิ่มอีกบางส่วนก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญ เขาไม่ต้องการให้มีผลข้างเคียงที่เป็นปัญหาใด ๆ เกิดขึ้นกับวิญญาณครึ่งหนึ่งที่เป็นของเขา
เวลาผ่านไปอย่างเงียบ ๆ และหลังจากเวลาอันยาวนานในที่สุดเจี้ยนเฉินก็ลืมตาขึ้น
ดวงตาของเขาข้างหนึ่งเป็นสีแดงเลือด มันกะพริบด้วยแสงสีแดงปีศาจราวกับพลังชั่วร้ายแฝงตัวอยู่ข้างใน ขณะที่ดวงตาอีกข้างของเขา
