ะอยู่รอดได้
เจี้ยนเฉินสงบนิ่ง เขามองโมเทียนหยุนและพูดว่า “ผู้อาวุโสโมเทียนหยุน ท่านช่วยบอกเหตุผลได้หรือไม่ ? ทำไมท่านต้องให้ข้าหลอมรวมกระบี่ทั้งสอง ? ”
โมเทียนหยุนถอนหายใจเบา ๆ เขายืนขึ้นจากที่นั่งของเขาและยืนอยู่ในหญ้ารกรอบหน้าผา เขาจ้องมองดวงจันทร์ที่ส่องแสงในท้องฟ้าและพูดว่า “ไม่เป็นไรถ้าข้าบอกเจ้า สิ่งที่เจ้าเห็นอยู่ตอนนี้จริง ๆ แล้วเป็นหนึ่งในร่างโคลนหลักทั้งเก้าของข้า ร่างกายดั้งเดิมของข้าถูกศัตรูกักขังอยู่ในค่ายกลที่ทรงพลัง”
“ค่ายกลนั้นทนทานมาก แต่ก็ไม่สามารถกักขังข้าไว้ได้ตลอดไป ในเวลาอีกหมื่นปีข้างหน้า ข้าจะสามารถหลุดพ้นได้ด้วยความแข็งแกร่งของข้าเพียงลำพัง”
“แต่เมื่อเร็ว ๆ นี้มีบางอย่างเกิดขึ้นบนที่ราบเมฆา เสี่ยวหลิงถูกปีศาจสวรรค์เที่ยงแท้แห่งจักรวรรดิเทียนจับไป ปีศาจสวรรค์เที่ยงแท้เป็นผู้บ่มเพาะปีศาจ ดังนั้นเสี่ยวหลิงจึงตกอยู่ในอันตรายอย่างน่าหวั่นใจ ข้าจึงอยากให้ร่างกายดั้งเดิมของข้าเป็นอิสระทันที”
“อะไรนะ ? เสี่ยวหลิงถูกจับงั้นหรือ ? ” ใบหน้าของเจี้ยนเฉินเปลี่ยนไปอย่างมาก ทันใดนั้นเขาก็ยืนขึ้นและสายตาของเขาก็คมกริบอย่างมาก จิตสังหารได้พุ่งขึ้นในหัวใจของเขา
เขาปฏิบัติต่อเส
