แห่งศรัทธามาที่ผาชมจันทร์ตอนกลางคืน เราสามารถพูดคุยประสบการณ์ของเราพร้อมกับทำความเข้าใจกฎแห่งศรัทธาไปด้วยกัน”
ไป๋หยูเข้าใจเป็นอย่างดี จ้าวเฟิงต้องการส่งต่อสิ่งที่เขาเข้าใจให้นาง ดังนั้นดวงตาของนางก็สดใสขึ้นทันที นางเห็นด้วยอย่างตื่นเต้น “เอาล่ะ ข้าจะไม่ออกไปจนกว่าเจ้าจะมาปรากฏตัวที่ผาชมจันทร์ คืนนี้ ศิษย์น้อง เจ้าต้องมาด้วยและอย่ามาสาย”
“ศิษย์น้องเจียงหยางมีแกนวิญญาณหนึ่งสีในขณะนี้ เขายังต้องใช้เวลาอีกมากกว่าจะได้สัมผัสกับกฎแห่งศรัทธา เขาอาจจะไม่ได้รับประโยชน์ถ้ามา และมันจะทำให้เขาเสียเวลาในการบ่มเพาะ ศิษย์น้องเจียงหยาง บ่มเพาะให้ดีก่อน เมื่อเจ้าควบแน่นแกนวิญญาณสองสี ข้าจะส่งผ่านประสบการณ์ของข้าไปให้เจ้า” จ้าวเฟิงกล่าวทันที เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ต้องการให้เจี้ยนเฉินไป
“ขอบคุณสำหรับเจตนาดีของศิษย์พี่ ข้าเองก็อยากที่จะฝึกฝนอย่างเหมาะสมในสภาพแวดล้อมที่เงียบสงบ มันจะไม่เหมาะที่ข้าจะใช้เวลาไปในเรื่องอื่น” เจี้ยนเฉินยิ้มอย่างเฉยเมยและจากไป
อีกไม่นานเจี้ยนเฉินก็กลับไปที่พักที่เรียบง่ายที่สุดของเขาซึ่งมีทางเข้าปกคลุมด้วยพุ่มไม้ เขานั่งลงโดยตรงและเริ่มที่จะเข้าใจกฎแห่งศรัทธาอีกครั้ง
2 ชั่วยามต่อมา เจี้ยนเฉ
