ยผิวขาววัยกลางคนเดินผ่านทะเลแห่งดวงดาวที่กว้างใหญ่ เขาข้ามระยะทางที่ยอดเยี่ยมอย่างมากในแต่ละก้าว มุ่งตรงไปมายังบรรพชนกระบี่เดียวดาย
ในเวลาเพียงไม่กี่วินาที ชายวัยกลางคนก็มาถึงบรรพชนกระบี่เดียวดายก็อยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่กิโลเมตร
“ดูเหมือนเจ้าจะมาหาข้าโดยเฉพาะใช่หรือไม่ ? เจ้ากำลังมองหาบางอย่างที่พิเศษงั้นหรือ ? ” บรรพชนกระบี่เดียวดายหยุดนิ่งและมองกลับไปที่ชายเสื้อคลุมสีขาว เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย
ราชาเผิงสีฟ้าสังเกตเห็นชายวัยกลางคน แต่เขาเพียงแต่จ้องมองอีกฝ่ายก่อนที่จะหมดความสนใจเพราะชายวัยกลางคนอ่อนแอเกินไป เขาไม่ได้ดึงดูดความสนใจของราชาเผิงสีฟ้าเลย
“ข้าได้ยินมาว่าเจ้าได้ตั้งรางวัลค่าตัวเจี้ยนเฉินไว้ทุกที่ ? ” ชายวัยกลางคนมองดูบรรพชนกระบี่เดียวดายอย่างใจเย็นและพูดอย่างสงบนิ่ง
“ทายาทกระบี่เดียวดายเพียงคนเดียวของข้าถูกเจี้ยนเฉินสังหาร” บรรพชนกระบี่เดียวดายคำราม
“มี 2 สาเหตุที่ข้าตามหาเจ้า ประการแรกคือข้าหวังว่าเจ้าจะล้มเลิกเรื่องรางวัลและเลิกไล่ล่าเจี้ยนเฉิน” ชายวัยกลางคนกล่าว เขายังคงสงบตลอดเวลา
ราชาเผิงสีฟ้าโกรธมากเมื่อเขาได้ยินเช่นนั้น อย่างไรก็ตามเขาไม่ได้ลงมือทำอะไร เขาสามารถบอกได้ว่าชายวัยกลางคนนั้นไม่ธร
