องกังวล เราไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับปีศาจสวรรค์เที่ยงแท้อีกต่อไป”
“ทำไมท่านถึงพูดเช่นนั้น ท่านผู้เฒ่า ? ”
ผู้เฒ่าเทียนซานชี้ไปที่อวกาศ ที่ซึ่งปีศาจสวรรค์เที่ยงแท้ได้หยุดยั้งผู้อาวุโสสูงสุด “ปีศาจสวรรค์เที่ยงแท้ได้ล่วงเกินลัทธิปีศาจชั้นฟ้าอย่างน่ารังเกียจ ยิ่งไปกว่านั้น ดูเหมือนเขาจะนำสิ่งที่สำคัญอย่างยิ่งไปจากมือของผู้อาวุโสสูงสุด ข้าเชื่อว่าอีกไม่นานหัวหน้าผู้อาวุโสสูงสุดของลัทธิปีศาจชั้นฟ้าจะมาถึงที่ราบเมฆาด้วยตนเอง”
“หัวหน้าผู้อาวุโสสูงสุดของลัทธิปีศาจชั้นฟ้าสามารถหยุดปีศาจสวรรค์เที่ยงแท้ได้หรือ ? ” สายตาของผู้เชี่ยวชาญสูงสุดที่นั่นหรี่แคบลง
ผู้เฒ่าเทียนซานดูเหมือนจะคิดถึงคนที่เขาเคยเห็นมาก่อนในอดีต ทันใดนั้นแววตาของเขาท่วมท้นไปด้วยความกลัวและเขาก็พูดว่า “เจ้าสบประมาทหัวหน้าผู้อาวุโสสูงสุดของลัทธิปีศาจชั้นฟ้ามากเกินไป เขาช่างน่าหวาดกลัวเกินกว่าที่เจ้าจินตนาการเอาไว้มาก เนื่องจากปีศาจสวรรค์เที่ยงแท้ได้ทำให้หัวหน้าผู้อาวุโสสูงสุดขุ่นเคือง โชคชะตาของเขาก็ถูดตัดสินไว้แล้ว สิ่งสำคัญสำหรับเราในตอนนี้คือการหยุดยั้งความก้าวหน้าของจักรวรรดิเทียนก่อนที่หัวหน้าผู้อาวุโสสูงสุดจะมาถึง”
“แต่ในกรณีนี้ ข้าขอแนะนำให้ทุกคนส่ง
