นั้นคู่ต่อสู้ของเขาก็โจมตีออกมาอย่างเด็ดขาด เขาไม่ได้พูดอะไรและโจมตีออกมาเต็มกำลังตั้งแต่ต้น ชัดเจนแล้วว่าเขาต้องการจะฆ่าเจี้ยนเฉิน
เจี้ยนเฉินตะโกนออกมาพร้อมกับตอบโต้กลับไป พลังของเขาพุ่งทะยานขึ้นพร้อมกับพลังของกฎแห่งกระบี่ได้อัดแน่นขึ้นมารอบตัว เปลี่ยนเป็นเส้นปราณกระบี่ขนาดใหญ่พุ่งปะทะกับนิ้วนั่น
เจี้ยนเฉินไม่ได้ใช้พลังทั้งหมดที่มีในการโจมตี อันที่จริงเขาใช้พลังไม่ถึงครึ่งเลยด้วยซ้ำ เขาแค่ปลดปล่อยพลังในระดับราชาเทพที่อยู่ในร้อยอันดับแรกบนบัลลังก์ราชาเทพเท่านั้น
ตูม !
เสียงระเบิดดังก้องขึ้นมา เจี้ยนเฉินกระเด็นไปราวกับว่าวที่หลุดลอย เขาชนกับพื้นอย่างแรง หน้าของเขาซีดพร้อมกับมีเลือดไหลออกมาจากมุมปาก เขาเหมือนจะบาดเจ็บสาหัส นอนอยู่กับพื้นยากที่จะลุกขึ้นยืนได้
“เจ้าเป็นใครกัน ? ทำไมเจ้าถึงได้โจมตีข้า ? ” เจี้ยนเฉินตะโกนออกมาด้วยความหงุดหงิดและมองขึ้นไปบนท้องฟ้า
“ข้าเป็นใครนั้นไม่สำคัญ สิ่งที่สำคัญคือเจ้าไม่อาจจะรอดไปต่อได้ในวันนี้ นายน้อยเจียงหยาง” เสียงอันเย็นชาดังขึ้นมาจากท้องฟ้า
ตาของเจี้ยนเฉินเป็นประกายขึ้นมา วิธีที่ชายคนนี้เรียกเขาทำให้เจี้ยนเฉินเข้าใจว่าตัวตนของเขายังไม่ถูกเปิดเผย ซึ่งเป็
