ล้ว”
เมื่อพูดจบ พลังงานอันแข็งแกร่งก็ได้มารวมตัวกันอีกครั้ง เส้นพลังของการสังหารได้แผ่ออกมาโดยรอบก่อตัวเป็นใบมีดขนาดใหญ่ซึ่งควบรวมขึ้นมาจากพลังงานดั้งเดิมและพลังของกฎ มันได้พุ่งเข้าใส่หัวของเจี้ยนเฉิน
ชัดแล้วว่าอีกฝ่ายไม่ต้องการจะเสียเวลา เขากลัวว่าอาจจะมีเรื่องไม่คาดคิดเกิดขึ้นเมื่อเขาทำเช่นนั้น
สีหน้าลนลานปลอม ๆ ของเจี้ยนเฉินหายไป เขามองดูใบมีดที่มีพลังขอบเขตตั้งต้นซึ่งพุ่งเข้ามาหาตัวอย่างรวดเร็ว เขากลับใจเย็นและมีสติ สายตาเขาดูเย็นชา สายตาเขาเฉียบคมราวกับกระบี่
ต่อมาปราณกระบี่ที่แข็งแกร่งและคมกริบก็แผ่ออกมาจากตัวของเจี้ยนเฉิน มันส่องประกายเจิดจ้าราวกับดวงอาทิตย์ ตอนนั้นเขาเหมือนจะกลายเป็นคนละคน พลังของเขาปะทุขึ้นไปยังก้อนเมฆพร้อมกับเจตจำนงในการต่อสู้ที่น่าตกใจ
เจี้ยนเฉินต่อยขึ้นไปบนฟ้า พลังบรรพกาลอันแน่นในมือของเขาและปะทะกับใบมีดพร้อมกับพลังกฎแห่งกระบี่ เสียงครวญครางดังขึ้นพร้อมกับโลกจิ๋วที่สั่นไหวเล็กน้อย ใบมีดแตกสลายภายใต้หมัดของเจี้ยนเฉิน มันกลายเป็นพายุพลังงานที่กระจายออกไปโดยรอบ
เจี้ยนเฉินนั้นกลับกัน เขาราวกับเทพสงครามที่ไม่อาจจะมีใครเอาชนะได้ มันไม่หลงเหลือร่องรอยบาดเจ็บก่อนหน
