ชาเทพคนอื่นในห้องโถงต่างก็ตื่นตกใจเช่นกัน ทุกคนต่างก็มองมาที่เจี้ยนเฉินด้วยสายตาเคารพและเกรงกลัว
“ไปกันเถอะ หัวหน้าตระกูลกู้หยวน ไปเดินเล่นด้านนอกกัน พาข้าไปชมทิวทัศน์ที” เจี้ยนเฉินลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกไป มันราวกับว่าโลกหมุนรอบตัวเขา เขาไม่ได้สนใจว่าเจ้าของที่นี่จะสะดวกหรือไม่
แต่ตอนที่กู้หยวนและคนอื่น ๆ เห็นท่าทีของเจี้ยนเฉิน พวกเขาต่างก็พบว่ามันเหมาะสมกับเขาแล้ว
นายน้อยจากกลุ่มระดับสูงอย่างเจี้ยนเฉินมาสนใจตระกูลกัสที่ต่ำต้อยเช่นนี้ชัดแล้วว่าเป็นเรื่องที่พวกเขาต้องขบคิด
พวกเขาตะลึงกับผู้อาวุโสที่อยู่ขั้นบรรพกาลที่เจี้ยนเฉินได้พูดถึง พวกเขาต่างก็คิดว่าจะปฏิบัติต่อนายน้อยผู้นี้อย่างดีเพื่อผูกมิตรเอาไว้
“นายน้อยเจียงหยาง เชิญทางนี้” กู้หยวนและคนอื่น ๆ ต่างก็นำทางเจี้ยนเฉินไป พวกเขาถ่อมตัวกันยิ่งกว่าเดิม แทบจะอุ้มเจี้ยนเฉินด้วยซ้ำ
เจี้ยนเฉินเดินไปภายในบ้านตระกูลกัส เขาเหมือนจะชื่นชมทิวทัศน์โดยรอบ แต่อันที่จริงในใจเขากังวลอย่างมาก อย่างไรเสียตระกูลกัสก็เป็นตระกูลโบราณที่มีผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้น ดังนั้นค่ายกลและม่านพลังจึงมีอยู่ทั่วทุกที่ ป้องกันไม่ให้เขาพบอะไรจากการรับรู้วิญญาณได้ ผลก็