เจ้าของร้านดูเย็นชาขึ้นมา เขามองเจี้ยนเฉิน แม้ว่าจะไม่เห็นระดับการบ่มเพาะของเจี้ยนเฉินและรู้ว่าเจี้ยนเฉินแข็งแกร่ง แต่เขาก็ยังไม่ได้กลัวเลยแม้แต่น้อย
ตระกูลกุยคือหนึ่งในตระกูลชั้นนำของ จักรวรรดิพันใบ พวกเขาอยู่ระดับเดียวกับตระกูลราชวงศ์ ด้วยการสนับสนุนจากตระกูลกุย มันก็ไม่มีใครกล้าพอที่จะสร้างปัญหากับร้านค้าภายในจักรวรรดิพันใบ
หลังจากนั้นเจ้าของร้านก็มองไปที่ผู้หญิงและแสดงสายตารังเกียจออกมา เขาได้พูดขึ้น “แม่นาง เอาของเจ้าคืนไป กฎของเมืองหลวงครอบคลุมที่นี่ ในเมืองหลวงมันมีแต่การแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม การกระทำที่บังคับคนหรือขโมยนั้นเป็นสิ่งต้องห้าม ไม่งั้นแล้วจะเป็นการท้าทายจักรวรรดิพันใบ และเท่ากับดูถูกจักรวรรดิ” ในคำพูดส่วนท้ายเจ้าของร้านได้บอกกับเจี้ยนเฉิน
เจี้ยนเฉินไม่ได้สนใจคำพูดของเจ้าของร้าน เขามองไปที่ผู้หญิงด้วยสายตาเสียดแทงยิ่งกว่าเดิม พลังแห่งการมีอยู่อันแข็งแกร่งได้แผ่ออกมาจากตัวเขา เขาพูดขึ้นมาอย่างเย็นชา “เจ้าขโมยมันมารึ ? บอกข้ามา เจ้าขโมยมันมาจากไหนกัน ? ”
นางเป็นแค่ขั้นเทพ ดังนั้นนางจึงหน้าซีดเมื่อต้องเจอกับพลังแห่งการมีอยู่จากเจี้ยนเฉิน สายตาของนางเต็มไปด้วยความกลัวและนา
