องไปยังมิติที่ว่างเปล่าตรงหน้าด้วยสายตาเย็นชาแฝงไปด้วยความอาฆาตที่แผ่มารอบตัว
แต่ใบหน้าเขาเหมือนจะซีดไป
ต่อมาราชาเผิงสีฟ้าก็หายตัวไป เขาพุ่งออกจากที่ราบสวรรค์เดียวดายด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อและหายไปในอวกาศรอบนอกในเสี้ยวพริบตา
อุกกาบาตดวงหนึ่งลอยล่องอยู่ที่อวกาศรอบนอกเงียบ ๆ ไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย
บรรพชนกระบี่เดียวดายนั่งอยู่บนอุกกาบาตโดยยังหลับตาอยู่ รังสีอาฆาตแผ่ออกมารอบตัวเขาไม่ได้จางลงไปเลยแม้แต่น้อย
เขาอยู่ที่นี่มาหลายปีแล้ว เขานั่งรอฟังข่าวของเจี้ยนเฉิน ไม่ว่าเจี้ยนเฉินจะหนีไปที่ไหน เขาก็จะรีบไปที่นั่นให้เร็วที่สุดเมื่อรู้ข่าว
ตอนนั้นเองมีแสงสีครามปรากฏขึ้นมา ราชาเผิงสีฟ้าใช้ความเร็วของตนพุ่งออกมายังอวกาศรอบนอกและมาถึงตรงหน้าอุกกาบาตที่บรรพชนกระบี่เดียวดายนั่งอยู่
“ความตายของศิษย์ข้าเกี่ยวข้องกับเจี้ยนเฉิน ข้าไม่อาจจะทำอะไรได้เพราะคนของพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงอยู่ด้วย แต่ข้าต้องฆ่าเจี้ยนเฉิน บรรพชนกระบี่เดียวดาย วิถีแห่งการทำนายของเจ้าระดับสูงกว่าข้า เจ้าใช้ทักษะเพื่อตรวจสอบที่อยู่ของเจี้ยนเฉินแทนที่จะมานั่งอยู่เฉย ๆ แบบนี้ได้หรือไม่ ? ” ราชาเผิงสีฟ้าไม่ได้ทักทายและถามกับ บรรพชนกระบี
