าย
“ผู้อาวุโส ทำไมท่านไม่เข้าไปในหอคอย ? เราหนีไปด้วยกันได้” เจี้ยนเฉินเอาหอคอยอนัตตาออกมาและบอกกับหญิงชรา นางไม่ใช่คนเลว นางโดนไล่ล่าเพราะอาจารย์ของนาง เขาอยากที่จะช่วยนางจริง ๆ
หญิงชราส่ายหน้าและพูดด้วยน้ำเสียงขมขื่น “หลังจากที่หนีมาตลอดหลายปี ข้าเหนื่อยแล้ว ข้าไม่ต้องการใช้ชีวิตไปกับการหนีอีกต่อไป ข้าเลือกที่จะตายที่นี่ ตายในที่ซึ่งหมาป่านภาโบราณจากไป มันถือว่าเป็นเกียรติสำหรับข้า”
นางมองไปที่เจี้ยนเฉิน “ข้าต้องเตือนเจ้าอย่างจริงใจว่าหอคอยในมือเจ้านั้นคือสิ่งของที่ผู้คนต้องการ มันเป็นไปไม่ได้ที่เจ้าจะครอบครองมันไว้ด้วยความแข็งแกร่งที่เจ้ามี ดังนั้นหาเวลาคืนมันให้กับพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงซะ”
“เจ้าต้องจำเอาไว้ว่าหอคอยนี้ไม่อาจจะตกอยู่ในมือแม่ทัพศักดิ์สิทธิ์ได้ ไม่เช่นนั้นแล้วผลงานทั้งหมดจะตกเป็นของพวกนั้น เจ้าต้องไปที่พระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงด้วยตัวเองเพื่อคืนมัน ตอนนั้นแหละที่เจ้าจะได้ประโยชน์มากที่สุด เจ้าอาจจะได้รับการปกป้องจากองค์หญิงใหญ่ของพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิง”
“ในโลกเซียนตอนนี้ การที่ได้รับการปกป้องจากองค์หญิงใหญ่สำคัญกว่าสิ่งใด เพราะองค์หญิงใหญ่คือหนึ่งในคนที่แข็งแกร่งที่สุ
