ารถมีชีวิตนิรันดร์อย่างแท้จริงได้ แม้แต่จอมปราชญ์สูงสุดในอดีตที่เข้าใจกฎจนถึงขีดจำกัดและกลายเป็นส่วนหนึ่งกับกฎก็ยังตายได้”
“ ยกตัวอย่างเช่นการต่อสู้เมื่อสามล้านปีก่อน จอมปราชญ์สูงสุดทั้งเจ็ดก็ยังตายหรือไม่ก็บาดเจ็บ แม้แต่อาจารย์ปู่ของข้า อัครสูงสุดอนัตตาก็ยังต้องพบกับจุดจบ แม้แต่จอมปราชญ์สูงสุดก็ไม่อาจจะได้รับชีวิตนิรันดร์ที่แท้จริงได้ นี่ไม่ต้องนับพวกที่ต่ำกว่าจอมปราชญ์สูงสุดเลย….”
“อะไรคือชีวิตนิรันดร์ ? เก่าแก่เหมือนกับโลกรึ ? ในสายตาข้าแล้ว มันเป็นแค่เรื่องตลก…” สุดท้ายนางก็หัวเราะออกมาราวกับไม่สนใจความเป็นความตายอีกต่อไป
มีเหตุผลอะไรที่ต้องมาดีใจกับการมีชีวิตอยู่ ? มันมีเหตุผลอะไรที่ต้องมากลัวตาย ?
ตอนนั้นเจี้ยนเฉินเดินไปถึงตรงหน้าประตูหิน เขากดไปที่ประตูเพื่อเปิดมันออกช้า ๆ
ทันใดนั้นพลังงานอันบริสุทธิ์ก็ปะทุออกมา พลังนี้แฝงไปด้วยกฎของโลก เพราะเจี้ยนเฉินอยู่หน้าสุด พลังนี้จึงปะทะเข้ากับเข้าก่อนจนทำให้สติเขาสั่นไหว
เมื่อพลังพุ่งผ่านเขาไป เขาก็รู้สึกว่าตัวเองได้หลอมรวมกับโลก เขาหลับตาลงและเหมือนจะเห็นเส้นทางกว่าสามพันเส้นที่ถักทอกันเหมือนกับแหซึ่งทำให้เขารับรู้มันได้ทั้งหมด เ
