เขาอย่างชัดเจน
นักสู้ลึกลับที่ลอบโจมตีไม่ได้ไล่ตามเขามา มือของนางแทงทะลุมิติและเวลากลับเปล่งแสงออกมา เส้นพลังและแสงพุ่งออกมา มันพุ่งเข้าไปห่อหุ้มพวกผู้บ่มเพาะที่ไม่ได้แข็งแกร่งพอจะหนีจากการสูบมิติออกมา
สุดท้ายมือนั้นก็พุ่งผ่านมิติที่แตกออก
มิติที่แตกออกกลับฟื้นฟูด้วยความเร็วที่สูงขึ้นกว่าเดิมกลับไปเป็นสภาพเดิมในเวลาไม่กี่วินาที
ไม่นานความสงบก็กลับมาอีกครั้ง มือนั้นได้หายไป เหลือทิ้งไว้แค่เพียงหมิงตงและองค์หญิงแปดที่ยืนอยู่ที่เดิมโดยไร้รอยขีดข่วน
แม้ว่าพวกเขาจะอยู่ใกล้กับราชาเผิงสีฟ้าและอยู่ใจกลางพายุ แต่พวกเขากลับไม่เป็นอะไรเลยแม้แต่น้อย
พวกนักสู้ขอบเขตตั้งต้นและราชาเทพต่างก็กระจายตัวออกไปเพราะความกลัว ตอนที่พวกเขาคิดถึงสิ่งที่เพิ่งจะเกิดขึ้น พวกเขาต่างก็รู้สึกกลัวกันขึ้นมา
บรรพชนกระบี่เดียวดายยังคงยืนอยู่บนอุกกาบาต ตอนที่ราชาเผิงสีฟ้าโจมตีออกมาก่อนหน้านี้ พลังงานอันน่ากลัวที่ระเบิดออกมานั้นทำให้อุกกาบาตรอบ ๆ ระเบิดกลายเป็นฝุ่นผง มีแค่อุกกาบาตที่บรรพชนกระบี่เดียวดาย ยืนอยู่เท่านั้นที่ไม่เป็นอะไร
ตอนนั้นสายตาของบรรพชนกระบี่เดียวดายจับจ้องไปที่หมิงตง เขาแอบคาดเดาตัวตนของหมิงตงอยู่
