เสียงของนางไว้อย่างดี ดังนั้นแม้ด้วยความแข็งแกร่งของนางตอนนี้แล้วแต่ราชาเทพก็ไม่มีทางได้ยินมัน
“น้องชาย ดูแลตัวเองด้วย อย่าลืมว่าเรายังต้องกลับไปยังทวีปเทียนหยวนด้วยกันและไปยังบ้านเกิดของเรา ข้าจะรอเจ้ากลับมา” หมิงตงกล่าวลาเจี้ยนเฉินและจากไปพร้อมกับแม่ทัพศักดิ์สิทธิ์ทั้งห้า
หลังจากนั้นซ่างกวนมู่เอ๋อก็ได้ลาเจี้ยนเฉิน ก่อนจะกลับออกไปจากพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน
ตอนนี้พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนมีเจ้าของแล้ว และเจี้ยนเฉินก็กำลังออกจากที่นี่ผ่านค่ายกลเคลื่อนย้ายระยะไกล มันไม่มีเหตุผลให้เขาต้องอยู่ต่อ ดังนั้นเขาจึงร่ำลาคนอื่น ๆ
ในเสี้ยวพริบตาทุกคนต่างก็กลับไปหมด เหลือเพียงแค่เจี้ยนเฉินและซุยหยุนหลาน
“พี่เจี้ยนเฉิน ท่านจะกลับไปแล้วหรือ ? ” เสี่ยวม่านอดไม่ได้ที่จะถามขึ้นมาเมื่อเห็นว่าเจี้ยนเฉินกำลังจะกลับออกไป นางไม่เต็มใจให้เขากลับไป
เจี้ยนเฉินถอนหายใจออกมาและสลัดความคิดอื่น ๆ ทิ้ง เขามองไปที่เสี่ยวม่านและพูดขึ้นว่า “ถูกต้อง ข้าเองก็จะไปแล้ว เสี่ยวม่าน ให้เรายืมค่ายกลเคลื่อนย้ายระยะไกลในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนของเจ้าที”
“พี่เจี้ยนเฉิน อยู่ที่นี่ทำการบ่มเพาะต่อเถอะ จิตวิญญาณวัตถุบอกว่ามัน
