นขึ้นมาแล้ว แน่นอนว่ามันรู้ความสำคัญของแร่ไพไรต์ ดังนั้นมันไม่มีทางที่จะให้เขาได้แร่นี้ไปแม้แต่ชิ้นเดียว
“นายน้อย ท่านใสซื่อเกินไป โชคดีที่ข้าไม่ได้ยกมรดกทั้งหมดให้กับเจ้าหนูนั่น ไม่งั้นแล้วเราคงเสียหายอย่างมาก ถึงแม้ว่าเขาจะเอามรดกไปแค่สามในสิบส่วน มันก็ทำให้เรามีมรดกน้อยลงแต่เขากลับได้มันไปง่าย ๆ….”
จิตวิญญาณวัตถุหัวเราะออกมาตอนที่เจี้ยนเฉินและซุยหยุนหลานจากไป เขาเหมือนกับคนแก่เจ้าเล่ห์
….
นักสู้ขอบเขตตั้งต้นจากกลุ่มต่าง ๆ พากันรอยอยู่ด้านนอกพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนด้วยความกังวล สีหน้าของหลายคนสะท้อนความกังวลออกมา บางคนถึงกับหน้าซีดเพราะความโกรธ
“ ชื่อของซูเหวินยังอยู่ในบัลลังก์ราชาเทพหรือไม่ ? “ – ชายแก่ผู้ใช้ภาพลวงตาลงมาจากเรือมิติและถามขึ้นมา
“ ผู้อาวุโสสูง ชื่อของนายน้อยซูยังคงอยู่ในบัลลังก์ราชาเทพ มันยังไม่หายไป” ชายวัยกลางคนหลายคนตอบกลับด้วยความสุภาพ
“วิเศษ ซูเหวินคือคนที่โดดเด่นที่สุดในหมู่ตระกูลซูในรอบล้านปี เขาแบกรับความหวังในการกอบกู้ตระกูลเอาไว้ เราไม่อาจจะปล่อยให้เกิดอะไรขึ้นกับเขาได้ ข้าจะทิ้งร่างแยกไว้ที่นี่ ข้าอยากเห็นเขาออกมาจากพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนด้ว