ลายคนวางค่ายกลไว้หลายชั้นรอบตัว แต่เสียงที่น่าพิศวงก็ยังคงสามารถทะลวงผ่านค่ายกลรูปแบบต่าง ๆ ได้อย่างง่ายดายทำให้ทุกคนในนั้นตกใจ
ในขณะนั้นผู้คนทั้งหมดได้ลืมตาของพวกเขาและจ้องมองไปที่สถานที่เดียวกัน
ซ่างกวนมู่เอ๋อนั่งอยู่ที่นั่นในชุดสีม่วงและหลับตา ทั้งสามสิบหกสายของพิณปิศาจร่ำไห้บนหัวเข่าของนางดีดขึ้นมาโดยไม่ได้มีใครควบคุม เล่นเพลงอันน่ามหัศจรรย์
ในขณะที่เสียงเพลงดังขึ้นก็ดูเหมือนว่าจะถือกฎของโลกไว้โดยที่มีเสน่ห์ที่ลึกซึ้งของกฎ มันสามารถทำให้ความลุ่มหลงเกิดขึ้นในใจของผู้คน ในเวลาเพียง 5 วินาที ทุกคนรวมทั้งซุยหยุนหลานก็ดูเหมือนจะมึนงงแล้ว ดนตรีดูดวิญญาณของพวกเขาออกไปโดยไม่รู้ตัว ทำให้จิตใจของพวกเขาจมลงไปในเสียงเพลง
มันเป็นเช่นนั้นในขณะนี้ที่มีอักขระจารึกหนึ่งตัวพุ่งออกมาจากระหว่างคิ้วของหมิงตง หมิงตงถูกปลุกเร้าด้วยกรณีนี้หลังจากที่เขาถอนใจออกไป
“น้องสะใภ้ ! ” หมิงตงตะโกนออกมาขณะที่จ้องมองไปที่ซ่างกวนมู่เอ๋อด้วยความประหลาดใจ
“ ไม่ต้องกังวล” ซ่างกวนมู่เอ๋อลืมตาของนางอย่างช้า ๆ และพูดอย่างใจเย็น หลังจากนั้นนางค่อย ๆ กดมือเรียวสีขาวของนางกับสายพิณ
ทันใดนั้น สายพิณที่ดีดได้ด้วยตัวเองหยุด
