ังกรและนกฟีนิกซ์ของพวกเขาก็ยังตื้นเขิน ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถให้ความช่วยเหลือใด ๆ กับเจี้ยนเฉินได้อย่างสมบูรณ์
“หมิงตง ข้ามีเส้นทางของตัวเองที่ข้าต้องเดิน ข้าจะออกจากพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนยันผ่านค่ายกลส่งตัวที่นี่” เจี้ยนเฉินปฏิเสธคำเชิญของหมิงตง เขามีความภาคภูมิใจและศักดิ์ศรีของตัวเอง เขาไม่ต้องการพึ่งพาผู้อื่น ยิ่งกว่านั้นเขามีจิตวิญญาณของกระบี่อยู่กับเขา ดังนั้นเขาจึงไม่กล้าที่จะไปที่พระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิง
“มู่เอ๋อ ทางที่ดีเจ้าควรกลับไปที่ลัทธิเต๋าเสียงศักดิ์สิทธิ์ อย่าไปที่ที่ราบเมฆาในตอนนี้ การพักอยู่ที่ลัทธิเต๋าเสียงศักดิ์สิทธิ์จะช่วยเจ้าได้มาก” เจี้ยนเฉินกล่าวกับซางกวนมู๋เอ๋อร์ นอกจากนี้เขายังเข้าใจว่าเขาไม่สามารถพาซ่างกวนมู๋เอ๋อไปกับเขาด้วยได้ในสถานการณ์ที่เขาเผชิญอยู่ในปัจจุบัน
