ไหนสักแห่ง มันเต็มไปด้วยความไม่พอใจอย่างมาก
เสียงที่ดังขึ้นอย่างฉับพลันทำให้เจี้ยนเฉินตกใจทันที ทันใดนั้นเขาก็มองเห็นว่าชายชราร่างเตี้ย ชายชราสูงเพียงแค่ 4 ฟุต สูงเกือบถึงอกของเจี้ยนเฉิน เขาปรากฏตัวข้าง ๆ เจี้ยนเฉินโดยไม่มีวี่แววใด ๆ หัวของเขาเงยขึ้นมาเล็กน้อยในขณะที่เขาจ้องมองเจี้ยนเฉินด้วยความโกรธ
ด้านหลังชายชราคือเสี่ยวม่าน ไม่ว่าจะเป็นการจงใจหรือไม่ ชายชรายืนอยู่ระหว่างเจี้ยนเฉินและเสี่ยวม่าน โดยแยกพวกเขาออกจากกัน
“เจ้าคือใคร ? ” ดวงตาของเจี้ยนเฉินหรี่ลงเมื่อเขาจ้องมองไปที่ชายชราด้วยความตกใจ นั่นเป็นเพราะเขาไม่สามารถสัมผัสได้ถึงตัวตนใด ๆ จากชายชราเลย เขาไม่พบสิ่งใดด้วยการรับรู้ของวิญญาณของเขา ทำให้ชายชราเป็นสิ่งมีชีวิตที่สามารถพบได้ทางสายตาเท่านั้น
เกือบจะทันที เจี้ยนเฉินก็ตระหนักว่าชายชราร่างเตี้ยนั้นเป็นจิตวิญญาณวัตถุของพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน
“เจ้าสารเลว เจ้าควรระวังตัวเองให้ดีในครั้งต่อไป หากเจ้าทำอย่างนี้ต่อไปเรื่อย ๆ เจ้าเชื่อว่าเจ้าจะได้ออกจากพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนอีกครั้งได้งั้นหรือ ? เจ้าจะถูกคุมขังอยู่ที่นี่ไปตลอดชีวิตของเจ้า” ชายชราร่างเตี้ยขู่ด้วยความโกรธ
เจี้ยนเฉินจ้องไปที่
