ท้นจากเขา
ร่างนั้นไม่ได้พูดอะไร เขาลอยอยู่บนท้องฟ้าอย่างเงียบ ๆ ในขณะที่พลังอันน่าสะพรึงกลัวของวัฏสงสารพุ่งทะยานออกมาอย่างรุนแรงเหมือนแม่น้ำที่บ้าคลั่งกลั่นตัวเป็นก้อนเมฆใต้ฝ่าเท้าของเขา ซึ่งทำให้ดูเหมือนว่าเขากำลังขี่ก้อนเมฆ
เขาไม่ได้ยืนยันตัวตนของเขาและเขาก็ไม่ปฏิเสธ เขายืนนิ่ง ๆ อยู่นอกภูเขาเนปจูนเงียบ ๆ อยู่ครู่หนึ่งราวกับว่าเขากำลังจ้องมองไปที่เฉินหลงที่ยืนอยู่
ในอีกไม่นาน ร่างของเขาก็กลับกลายเป็นพลังแห่งวัฏสงสารและหายไปเหมือนสายหมอก เขาไม่ได้เข้าสู่ภูเขาเนปจูน
ห่างออกไปหลายล้านกิโลเมตร เจี้ยนเฉินและสุดยอดราชาเทพที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสนอนอยู่บนพื้นอย่างไร้พลัง พวกเขาถูกห่อหุ้มด้วยพลังแห่งวัฏสงสารและพลังชีวิตของพวกเขาก็หมดไปอย่างรวดเร็ว
พวกเขาอ่อนแอลงเรื่อย ๆ จากการสูญเสียพละกำลังชีวิตอันมหาศาล
“ พลังชีวิตของเรากำลังจะหมดไป แต่พลังงานลึกลับยังไม่มีวี่แววว่าจะหยุด พวกเราทุกคนกำลังจะตายที่นี่ในวันนี้ ? ” รุยตี้พูดอย่างขมขื่น เขาไม่กลัวความตาย อย่างไรก็ตาม เขารู้สึกเสียใจที่ต้องตายที่นี่โดยไม่รู้ตัว
“ตามข่าวลือที่มีอยู่เสมอว่าเมื่อดวงจันทร์เนปจูนปรากฏขึ้น จะมีบางสิ่งที่ยิ่งใหญ่จะเกิดขึ้นก
